Hieperde Piep

Lieve Lies,

Van harte gefeliciteerd met het bereiken van deze prachtige leeftijd!

Kijk voor de felicitatie ook op de video 'Lies'!

Veel liefs van Roger & Gea

Nog 100 dagen

Tja, 20 november, we hebben nog (maar) 100 dagen te gaan. Nog 4 dagen, dan verlaten we Zuid-Oost Azië en dan gaan we het laatste deel van ons avontuur beleven: Australië, Nieuw-Zeeland en Amerka.
We zien er eerlijk gezegd een heel klein beetje tegenop. We zijn nu zo gewend aan het Aziatische leven, het eten, de cultuur, de mensen. Het zal nog wennen worden, terug naar de eerste wereld (hoewel Azië op sommige gebieden geen derde wereld meer is).
Maar aan de andere kant hebben we ook vreselijk veel zin in dit deel van de reis. Het Opera House in Sydney, misschien het Great Barrier Reef, met de camper door Nieuw-Zeeland, de fantastische natuur van het Zuidereiland, de brug van San Francisco....
We hebben de laatste weken in Indonesië uitermate relaxed doorgebracht, eigenlijk zijn we helemaal klaar voor down-under. Aussies, Kiwi's en Yankees here we come!

3 Weken 3 landen en toch ontspannen

Thailand
Het is 9 oktober, de dag dat we China weer verlaten. We staan om 6 uur op, om 7 uur zijn we in de haven bij de boot, om half 8 gaan we zonder problemen door de douane en om 8 uur vertrekt de boot.
Het is een fast boat over de Mekong dwars door Laos en Birma heen, we zullen vanavond in Chiang Sean, Thailand aankomen. Het is een hele andere belevenis dan de slow boat die we naar Laos namen, jeetje wat gaat 'ie hard! Het is wel comfortabel en we krijgen zelfs lunch geserveerd aan boord in de vorm van rijst met prutje wat best lekker is.
Af en toe stappen we even naar buiten om lekker uit te waaien maar dat doe je niet echt lang gezien de snelheid van de boot. De uitzichten over de oevers van de Mekong zijn weer fenomenaal
Tijdens de tocht maken we kennis met Jessica en Tom (uit de USA) en Jan (uit NL) en gezamenlijk gaan we in Chiang Sean, Thailand van boord op zoek naar een geschikte slaapplaats voor 1 nacht.
Nadat we een aardige en goedkope plek gevonden hebben gaan we samen ook nog een hapje eten. Helaas blijkt het eerste terras waar we gaan zitten een Chinees te zijn...... na een maand Chinees eten zijn we toch wel toe aan weer wat Thais.
De volgende dag nemen de bus om 7.15 naar Chiang Mai. We willen inchecken bij een hostel, maar deze blijkt een rare brom in de kamer te hebben. De volgende heet Rama. Leuk en rustig lijkt het. We spreken weer af met Sallo ontmoeten hem om 3 uur. Op zijn brommer regelen we een treinkaartje voor de volgende avond naar Bangkok. We doen de beroemde zondagavondmarkt, we eten weer heerlijk vegetarisch, we zitten met z'n 3en op de brommert, hilarisch!
Bij terugkomst blijkt Rama een kroeg te hebben die de rust aardig verstoort, we slapen in met Pink Floyd op 10.
De dag daarop ontbijten we zeer relaxed met onze Amerikaanse vrienden en de rest is een regeldag, we wisselen onze Yuan, we ruilen onze boeken, Roger gaat zelfs nog naar een tandarts wegens een missend stukje vulling. Zij lijkt zeer kundig en vindt zelfs 2 kiezen met een stukje van de vulling en denkt toch dat er kronen op moeten. Hmm. We lunchen in een Israëlisch restaurant met Sallo en hebben het weer heel gezellig. Het is wel weer klammig heet in Thailand, we moeten er wel weer aan wennen, we mopperen wat na wat heen en weer lopen voor een leuk terras, en zitten de rest van de middag in een lekker cafeetje met internet.
Om 18.00 uur zitten we in de trein. De (nacht)treinreis verloopt voorspoedig en komen om 7 uur aanin Bangkok. Daar boeken we een trein naar Surat Thani. We willen naar Koh Phi Phi, een prachtig eiland waar Leonardo di Caprio's 'The Beach' is opgenomen. De trein vertrekt om 15.00. We komen met een paar uur vertraging om half 1 's nachts aan in Surat Thani en worden door een tuk-tuk Thai naar een tuk-tuk geloodst.... Nee, we willen niet. Uiteindelijk via een andere regelaar zitten we een half uur later toch in dezelfde tuk-tuk naar een hotel waar we om 2 uur 's nachts inchecken. Om 6 uur moeten we al weer op en door naar de haven en uiteindelijk komen we om 12 uur 's middags vermoeid aan op een prachtig Phi Phi.
We willen niet in het toeristische gedeelte, dus we moeten nog een stief kwartiertje lopen (er zijn geen wegen op Phi Phi) met volle bepakking, pfff, valt niet mee. De beloning is wel een prachtig resort, ver van de drukte, met een privé strand en een uiterst relaxte sfeer. Hier blijven we een dag of 5, doen lekker weinig, lezen, zwemmen, een wandel tochtje naar het viewpoint.

We maken een tripje met een longtailboat naar het zustereiland Phi Phi Leh. We genieten volop van dit prachtige eiland.
De 18de trekken we door het onrustige zuiden van Thailand. Het wordt afgeraden om de grens daar over te gaan maar we willen graag naar de Perhentian Islands van Maleisië en de andere grensovergang in het westen lijkt een dag of 2 om. We komen zonder kleerscheuren met een aantal minibusjes vlak bij de grens. Helaas is het te laat om nog de grens over te gaan en we worden afgezet bij een shabby hotel. Vooruit dan maar, het is maar voor 1 nachtje.
Maleisië
De volgende morgen lopen we de grens over, er is weer een Friendshipbridge, en stappen toch wel een andere wereld binnen. Het is opeens erg Islamitisch en Arabisch, veel hoofddoekjes, we zien zelfs burka's, maar het is allemaal zeer ontspannen. We nemen de lokale bus naar Kohta Baruh, checken in bij Zeck's Guesthouse, horen een Zwitsers gezin uit over het eiland waar we heen willen. Spelen wat met schattige kittens, en verkennen het stadje. We besluiten de volgende dag naar het eiland te gaan en op advies van de Zwitsers laten we ons afzetten op de noord-oost kant van het eiland, bij het afgelegen D'Lagoon. We regelen de mooiste bungalow van het resort 'The House of the Rising Sun' en wauw wat is het mooi daar. We doen weer erg ontspannen aan, zwemmen, snorkelen, lezen, eten. Er is 1 minpuntje (volgens Roger) er is geen bier. Later blijkt dat we voor veel geld en 'off the record' een blikje bier kunnen bemachtigen. Er zijn ook nog 2 verlaten stranden aan de andere kant van het eiland, maar een kwartiertje lopen door prachtige jungle. De ene heet Turtle Beach en in april komen hier schildpadden hun eieren leggen. De andere is Adam and Eve's Beach en heeft een prachtig rif om te snorkelen. Na 3 nachten willen we toch ook de andere kant van het eiland bewonderen en we varen naar Coral Bay. Daar checken we in bij Senja's in een bungalowtje pal aan het strand. We snorkelen veel, zien de meest fantastische vissen, waaronder haaien (ongevaarlijke blacktipsharks), nemo's en stingray's. Ook een prachtige grote schildpad valt ons ten deel.

We trekken op met een echtpaar uit België, kleine Jo en grote Jo, en een jonge Belgische Liesbet, die we ook al op Phi Phi hadden gezien. Het is erg gezellig.
Dan raken we door ons geld heen en er is geen ATM op het eiland. Dus de 26ste verlaten we het eiland 's morgens vroeg om naar Kuala Lumpur te gaan. We denken dat de 12 uur durende slaaptrein de beste optie is, maar hoe we daar moeten komen blijft onduidelijk. Als we dan aan land komen en er komt een bus voor rijden die om 9 uur naar Kuala Lumpur gaat en er 8 uur over gaat doen, gaan we maar met de bus. Zo kunnen we nog wat zien van het prachtige Maleisische binnenland. Roger moet nog in een taxi springen om geld te pinnen, maar dan kunnen we kaartjes kopen en we zitten zowaar mooi voorin. De reis duurt toch weer een uurtje langer, druk verkeer en tweebaanswegen. Er wordt heel veel hardhout vervoerd, enorme boomstammen op langzame vrachtwagens. We zien de kap van de jungle als het ware voorbij komen. Als dat maar FSC is!
Als we om 6 uur de hoofdstad binnenrijden zien we de beroemde Petronas towers al prachtig in de skyline staan. We checken in bij Wheelers in Chinatown en doen eerst een drankje op het dakterras om bij te komen. We slapen wegens gebrek aan double rooms in een 4 persoons dorm voor ons alleen. Morgen kunnen we naar een andere kamer verhuizen. Na een lauwe maaltijd in Chinatown's Food Paradise, (de ratten knabbelen ook een hapje mee), duiken we vermoeid onze stapelbedjes in.
De volgende morgen doen we rustig aan, ontbijten met door het hostel huisgemaakte yoghurt en jus en gaan dan op pad naar de Petronas Towers. Je moet er vroeg bij zijn om kaartjes te krijgen, wij zijn dat dus niet, maar wonderlijk genoeg kunnen we nog kaartjes voor 16.20 uur bemachtigen.
Daarna lopen we naar een paar enorme winkelcentra in de Golden Triangle, zoals deze wijk heet.
Tjonge, deze zijn nog groter dan Bangkok! We kijken nog even naar een camera voor Roger (ja alweer!) en een e-book reader voor Gea. Helaas slagen we niet. Na weer een Chinese lunch, nog een paar winkelcentra een een (voor het eerst) ritje in een monorail, kunnen we de torens van Petronas in. Deze waren tot 2004 de hoogste gebouwen ter wereld. We kunnen niet zo hoog komen als de 88 verdiepingen die de torens tellen, maar op een skybridge op de 41ste is het ook een fenomenaal uitzicht. We eten platgeslagen kip bij ons aan de overkant en na een portie vers fruit van de markt gaan we chillen in de nieuwe minikamer, zonder stapelbedden. Gea heeft nog een skypsessie met moeder en zussen en daarna lekker slapen.
Het is al weer de 28ste oktober als we na een heerlijk ontbijt naar de Mo Chit markt gaan met de monorail. We lunchen lekker met nasi en soepie voor bijna niks. 's Middags gaan we terug naar een winkelcentrum voor de film Love Eat Pray. Dat hebben we gisteren gezien, helaas was het de laatste dag! Hij draaide niet meer! Dan maar naar Red, een Bruce Willis actie film, ook leuk! Daarna sushi gegeten. Heerlijk! De Petronastowers hebben we nog niet 'by night' mogen bewonderen, dus lopen we door de avondwarmte naar de prachtig verlichte torens.

In het winkelcentrum onder de towers vinden we ook weer een bioscoop. Daar draait Eat Pray Love wel! Om 23 uur! Toch maar gedaan. Heerlijke film, en na een liter popcorn en een liter cola gaan we laat met de taxi terug naar het hotel.
De 29ste, na heerlijk ontbijt, vertrekken we naar het interstate busstation en nemen om 12 uur de bus naar Malaka, we zijn al om half 2 daar. We bekijken een paar hostels, (geen airco, geen warm water en nog wat gebreken) en checken uiteindelijk om 4 uur in bij Discovery. We doen een rondje Malaka en het ziet er erg charmant uit. Er is veel historie hier en ook een groot deel Nederlandse historie, we zien Nederlandse kerken, een Nederlands Stadhuys en begraven Nederlanders, waaronder mevrouw van Riebeeck.
Ondanks de belofte van rust blijkt dat een Indiër die in de straat achter onze kamer een winkeltje heeft, zijn waar aanprijst door keiharde Indische muziek uit de speakers te laten schallen. En de winkel sluit pas om half twaalf 's avonds!
De volgende dag gaan we nog op zoek naar vervangende slaapruimte, maar dat lukt niet zo best. Nou ja, dan maar weer de oordoppen in!
De 31ste gaan we St. Paul's kerk op een heuvel, oorspronkelijk ook een Nederlandse kerk, en hebben lunch met gebakken mie, koffie, thee en fruit (was eigenlijk een Maleis ontbijt!). 's Avonds gaan we op zoek naar lekkernijen uit Malaka, maar we kunnen het tentje niet vinden. Als we bijna op willen geven wordt mijn rugzak bijna gestolen door 2 gasten op een brommer. Het lukt gelukkig niet, maar ik word wel tegen het asfalt gesmakt. Een paar schaafwonden en blauwe plekken zijn het resultaat. En het veilige gevoel is ook wel weg. Uiteindelijk vinden we het tentje toch, het blijkt dicht te zijn!

Singapore
1 november, al weer 8 maanden onderweg! Het is niet te geloven!
We nemen de bus naar Singapore.
We checken in bij een voor onze begrippen peperduur hostel en hebben 1 tweepersoonsbed met een bed er boven en een stapelbed tot onze beschikking. Er zijn prachtige langharige katten die enorm van formaat zijn. We gaan naar Little India en naar Lim Sim shopping mall voor nog een poging om een e-book reader en camera te vinden. We eten in een foodcourt. We kijken nog wat winkeltjes en gaan dan met de metro terug naar het hostel.
De volgende dag starten we met een bezoek aan de botanische tuin, prachtig! Heel groot. We nemen de bus naar Harbour front. En lopen naar het koloniale district, waar nog een paar laatste kerken, musea, en andere oude gebouwen staan. De rest van de gebouwen in Singapore zijn allemaal grote, nieuwe skyscrapers.
De laatste dag in Singapore nemen we de bus naar het centrum, lopen nog wat langs de eindeloze reeks van shopping malls en straatverkoop, we lunchen voor het laatst in een Hawker centrum, dat is een luidruchtige plek met een enorme hoeveelheid kleine keukens die allemaal wat anders verkopen. Het is moeilijk kiezen met zoveel lekkers! Bij de een haal je een lekkere wok, bij de ander een drankje, een loempiaatje of een stukje fruit. Er is een grote ruimte met gemeenschappelijke tafeltjes en alle borden en het bestek is van hard plastic. Er is iemand (meestal een oudje) die alle afwas ophaalt en een lapje over de tafel haalt. Het is heerlijk vers en lekker goedkoop, wat in het voor de rest zeer prijzige Singapore mooi meegenomen is.
Maar... de tijd in Singapore is alweer op, we gaan naar Bali!

Going back to China deel 2

26-09 We nemen de bus naar het meest noordelijke punt van onze zuid-China reis (hierna draaien we weer om richting Thailand), Shangri-la.
We vertrekken om 8 uur vanuit Dali en alles lijkt goed te verlopen totdat we na de lunch (rijst met ei en tomaat) op een smalle B weg in een file komen te staan, eerst denken we nog 'het zal wel een Chinees in een auto zijn die probeert de 1ste versnelling te vinden' maar na een kwartier lopen er steeds meer mensen buiten op straat en krijgen we het gevoel dat er meer aan de hand is.
Ik ga op onderzoek uit en jawel, er ligt een vrachtwagen op z'n gat in de berm en een kraanwagen staat midden op de weg die pogingen doet om hem eruit te trekken, en natuurlijk een honderdtal Chinezen die elk een mening hebben hoe dit op te lossen.

Hoe dit heeft kunnen gebeuren is een raadsel, wat wel duidelijk word is dat het in de nacht is gebeurt en dat het geen ongeval met derde was en dat hij vol met appels zat.
Wat er volgens mij is gebeurt: Hij is verkeerd gereden en heeft 's nachts geprobeerd op de weg te draaien, is iets te ver doorgereden en is achteruit naar beneden gegleden.
Al met al word dit een oponthoud van ongeveer 2,5 uur voor de truck weer op de weg op z'n wielen staat, en tegen zevenen zijn we pas in Shangri-la in het GH van Kevin.
Na hapje Yak eten in Potala restaurant in Old Town gaan we vroeg naar bed, met dekbed en elektrische onderdeken want het is aardig chilly hier en we zijn de kou niet echt meer gewend.
Dag 1 in Shangri-la bezoeken we de boeddhistische tempel met het grootste 'prayerwheel' van China, de lunch doen we bij een ander hostel, die het lekkerste broodje champignon serveert wat ik ooit heb geproefd en ook de meest weirde caesar salad.
In de middag gaan we naar een monestary waar we, d.m.v. onze fake studentenkaarten uit Bangkok, 55 i.p.v. 85 yuan p.p. betalen om binnen te komen, om ons vervolgens door dure monniken voor het hoofd te laten slaan, maar wat me nog het meest verbaasde is dat er rondom de diverse tempelgebouwen gewoon marihuana stond te groeien en te bloeien, ik dacht dat dat ernstig verboden was in China......
Dag 2 in Shangri-la huren we fietsen en peddelen we naar het Napa lake, erg fraai meer in rural omgeving, de tocht hield op toen de weg na 15 km door het meer bleek te zijn opgeëist, alleen voor 4X4's was de doorgang mogelijk.
Rond 3 uur zijn we weer terug in het dorp en gebruiken de fiets om bij het busstation tickets te kopen voor de ochtendbus naar de Tiger Leaping Gorge.
29/09 Om 8 uur brengt Kevin ons met z'n Landcruiser naar het busstation waar we een comfy airco bus nemen naar de TLG, tijdens de rit maken we kennis met een canadees stel die dezelfde trek gaan doen en blijkbaar al 2 nachten naast ons sliepen bij Kevin.
Na een uur of 3,4 stappen we in Qiao Tou bij het begin v/d Gorge uit en gaan op zoek naar 'Trekkers' waar we de grote rugzakken voor een nacht kunnen achterlaten, Trekkers blijkt gesloten en we worden doorgestuurd naar 'Jane's' een klein en geinig GH vlak bij de start v/d Gorge.
Daar laten we (tegen betaling) de rugzakken achter en het Canadese stel gaat gelijk op weg, ik neem een kop koffie en een vlug ontbijt en dan gaan we op pad naar de Tiger Leaping Gorge.
Stel je bij de TLG voor dat je over een smal muilezelpad loopt op +/- 2000 mtr hoogte, door een kloof met diep onder je de Yangtse rivier die angstaanjagend raast en kolkt, en naast en boven je torenen grillige bergen tot 6000 meter hoog.

En dat doe je dan 9 uur lang, wat de meeste (incl. onszelf) niet in 1 dag doen maar het opsplitsen in 2 of meer dagen, en daarvoor zijn er in de dorpjes die je om de 2 uur tegenkomt voor het gemak guesthouses die eten, drinken en slapen verstrekken.
Het is behoorlijk warm als we om half 11 op zoek gaan naar het ingangspad, een man met muilezel (die ons al direct op zijn ezel wil hebben) wijst ons weg en we wandelen de eerste kilometer vals plat, het valt best tegen, maar we nemen er de tijd voor en stoppen regelmatig voor water, schaduw en vergezichten..... en blijven de ezelhoeders vriendelijk doch beslist afwijzen.
Zo rond 1 uur komen we aan bij het eerste dorp en nuttigen de lunch bij het GH aldaar, Family Naxi en rusten een uurtje uit voor de volgende en zwaarste etappe, de '28 bends' een trek met 28 bochten waarin je ruim 200 meter omhoog klimt.
Maar wij laten ons niet gek maken die middag en na uren klimmen en ruim 30 pauzes bereiken we de top op 2670 meter die bij een dorpje en het volgende GH ligt, het Tea Horse GH, daar besluiten we het bij te houden voor vandaag en we nemen een kamer, terug in de courtyard bij een kopje thee zien we tot onze verbazing het Canadese stel binnenkomen, ze blijken 2 uur verkeerd te zijn gelopen vanochtend, en schuiven aan voor een kop thee.
Even later schuift er ook nog een Zweeds stel aan en met z'n zessen gaan we aan het avondeten met een biertje, niet lang na het eten houd eenieder het voor gezien en het is al snel rustig in Tea Horse.
De volgende dag gaat de wekker even voor achten en na een snel ontbijt zijn we om kwart voor negen alweer op pad, de route die nu voor ons ligt is een stuk makkelijker dan die van gisteren en we genieten van de geweldige vergezichten en watervallen die we onderweg tegenkomen.
Rond 1 uur 's middags bereiken we het eindpunt, nou ja eindpunt, je kan vanaf hier nog een uur naar beneden klimmen naar de Tiger Leaping Stone in de Yangtse rivier, die de tijger ooit heeft gebruikt om aan de overzijde te komen.......Chinese legendes, en dan natuurlijk terug ook weer ruim een uur naar boven.
Nee, wij vinden het wel goed zo, we kijken tijdens de lunch vanaf het terras van Tina GH naar beneden naar de steen en zien dat het goed is.......mooie steen.
Na de lunch kunnen we een plek regelen in een busje die ons terugbrengt naar de rugzakken en daar ook nog even wacht alvorens hij ons verder brengt naar Lijiang, het worden uiteindelijk 2 busjes want de 1ste kan niet door de wegopbreking heen en we moeten 5 minuten wandelen naar een andere bus die de rit naar Lijiang afmaakt waar we om 6 uur aankomen.
Daar checken we in bij Mama Naxi Nr.1 in een redelijk dure kamer, die we de volgende dag al inruilen voor een bij Mama Naxi Nr.3, lekker simpel wederom.
We eten 's avonds bij little Lijiang bookstore, die behalve dus boeken ook geweldig eten in huis heeft.
De volgende dag is het 1 Oktober, de nationale feestdag in China (oprichting van de People Republic China) en het is gruwelijk druk in Lijiang, normaal loopt het al vol met Chinezen in dit land, dat is normaal, maar nu lijken het er wel 3 maal zoveel, en allemaal slenteren ze in groepsverband, er is niet meer doorheen te komen, dus we slenteren die dag achter de Chinezen aan en bekijken dit fraaie dorpje.
De volgende dag besluiten we vroeg (07.00) op te staan om voor de drukte nog wat foto's te kunnen maken van het fraaie dorp en blijkbaar zijn er toch chinezen met hetzelfde idee.

Om 10.00 zijn we terug bij Mama voor een laat ontbijt en besluiten dat we de middag ieder iets anders gaan doen, Gea gaat fietsen naar Baisha en ik besluit mijn aandacht aan het blog te wijden.
's Avonds eten we gezamenlijk het 'family style diner' bij Mama met nog 30 anderen, wij delen de tafel met 4 jonge Duitsers en een nieuw-Zeelander, het wordt erg gezellig en pas na de 4de ronde bier gaan we naar bed.
De volgende dag 03/10 nemen we alweer afscheid van Lijiang en Mama, wat een bijzondere vrouw is dit, als afscheid krijgen we nog een 'good luck' amulet door haar omgehangen en na een dikke knuffel gaan we op pad, terug naar Dali met de bus van 09.30.
Na 4,5 uur hobbelen, waarbij Gea zich niet prettig is gaan voelen en 45 minuten in een file staan 20 km voor het eindpunt, arriveren we in Dali, we bellen Mama Maxi Nr.2 (filiaal van) waarbij we geboekt hebben en worden opgepikt bij het busstation.
We checken in en gaan voor een drankje in Dali maar Gea knapt er niet van op en we gaan terug, nauwelijks op de kamer geeft Gea zich over aan het rotgevoel en duikt voor de rest van de avond in bed.......niet lekker.
Na lawaaierige nacht, zonder warm water in de ochtend en het feit dat we naar een kamer zonder badkamer moeten voor de komende nacht terwijl Gea nog niet geheel 'bien' is, besluiten we te wisselen van GH.
We gaan wederom naar Jade Roo, waar we op de heenreis ook al een aantal nachten zijn geweest, en belanden zowaar in dezelfde kamer voor dezelfde prijs.
We besluiten toch de volgende dag weer verder te gaan dus kopen we bij peter travel service voor 230y p.p. bustickets voor de nachtbus naar Jinghong.
We doen de rest van de dag rustig aan, eten heerlijk in een vegetarisch restaurant, en doen nog een filmpje in de dvd speler.
Na een goede nacht voelt Gea zich een stuk beter en dat is maar goed ook want we hebben een flinke rit voor de boeg, maar eerst een rustig ontbijt, dan wat boodschappen doen, en om 12 uur stappen we in de bus naar Dali new town, eindhalte treinstation, vanaf daar is het een klein stukje lopen naar het busstation waar de sleeperbus naar Jinghong klaarstaat.
De busrit verloopt prima, hij vertrok om 14.00 en de hele rit lig je als het ware op bed, wel relaxed, 2 nadeeltjes: ik had een rammelend raam wat na 4 visitekaartjes in stukken was opgelost en Gea had last van een opengaand raam.
's Avonds rond 7 uur eten we simpel rijst met vlees en ei en zien een nest kleine hondjes waar je beter aan doet om niet bij in de buurt te komen wegens een zeer waakse mama hond.
Om 6 uur de volgende ochtend, 06/10, komen we aan in Jinghong, we worden niet wakker gemaakt, dus slapen we verder, en als het rond 8 licht wordt komen we erachter dat we bijna als laatste nog in de bus liggen.
We nemen een taxi naar Banna College Hostel maar dat ziet er verlaten uit en er blijkt niemand thuis, dus nemen we een 2de taxi en laten ons afzetten in een straat waar meerdere GH en restaurants zitten.
Daar nemen we eerst een ontbijt bij Mei Mei cafe en komen 2 bevriende Singaporesen die we in Kunming hebben ontmoet tegen, we kunnen in hun kamer bij Jin Lan Hostel, zij checken uit na het ontbijt, spreken de taal, en maken een deal voor ons, 50 Y per nacht met airco en tv, niet gek....
We kopen bootkaartjes bij Mekong cafe, het plan is dat we per fast boot over de Mekong rivier naar Thailand gaan, zo ontlopen we de visa voor of Laos of Myanmar, de rivier vormt namelijk de grens tussen beide landen.
De rest van de dag lopen we een stuk langs de Mekong rivier en checken het Forrest cafe voor drankje en hamburgers en eindigen weer in het Mekong cafe wat erg goed eten en een vriendelijke waard blijkt te hebben.
De volgende ochtend na een ontbijt bij Mekong cafe wandelen we via supermarkt en post naar de botanische tuin, ook deze keer maken we gebruik van onze studentenkaarten en verlagen we de toegang naar 40 i.p.v. 80 p.p., we lunchen op terras van de Dali bungalow in de botanische tuin en zijn op die manier heel even fotomodel voor de chinezen die langswandelen.
Na 4 uur botanisch onderzoek zijn we omstreeks 5 uur terug in Mekong cafe voor borrel gevolgd door een heerlijk diner champignons-hete kip-aubergine-vis met honing.
8/10 een rustig dagje met 's ochtends regen dus tijd voor bloggen, plakboek en bagage inpakken,in de middag gaan langs 3 winkelcentra en kopen eigenlijk niets, al het eten doen we die dag bij het vertrouwde Mekong cafe.
9/10 de dag dat we China weer verlaten, 06.00 uur op, 07.00 uur in haven bij boot, 07.30 douane, 08.00 vertrek boot, we krijgen zelfs lunch geserveerd aan boord in de vorm van rijst met prutje maar best lekker, af en toe stappen we even naar buiten om lekker uit te waaien maar dat doe je niet echt lang gezien de snelheid van de boot.
Tijdens de tocht maken we kennis met Jessica en Tom (uit USA) en Jan (uit NL) en gezamenlijk gaan we in Chiang Sean, Thailand van boord op zoek naar een geschikte slaapplaats voor 1 nacht.
Nadat we een aardige en goedkope plek gevonden hebben gaan we samen ook nog voor een hapje en het eerste terras waar we gaan zitten blijkt een Chinese tent....... dan toch maar Thais.

Going back to China deel 1

Het is 12 September kwart over 7 als de wekker gaat, we doen een laatste ontbijtje in het hotel in Sapa en gaan vandaag op pad naar Zuid China, om half 9 staat ons vervoer voor de deur, een minibus voor 9 personen die ons naar de vrijheidsbrug (Nr. 2) zal brengen, de grensovergang van Lao Cai, Vietnam naar Hekou, China.
Maar eerst doen we in Lao Cai nog een kop koffie (sweet milk coffee) en overleggen wat we met de lonely planet van China gaan doen, het verhaal gaat dat de autoriteiten bij deze grensovergang de LP's van China confisqueren omdat de 'provincie' Taiwan niet als onderdeel van China word weergegeven en het boek dus als onjuist word gezien en dat mag China niet in.
Na enig overleg blijft hij diep in mijn rugzak en wagen we de gok, we halen eerst de stempels voor Vietnam uit en crossen daarna de brug om vervolgens op een groot gebouw met rode vlag af te gaan, de bordersecurity van China.
Aldaar worden we tot onze verbazing en opluchting door een Chinese official zeer vriendelijk met de papierwinkel geholpen en voor we het weten staan we, met stempels in ons paspoort, aan de andere kant buiten het gebouw en zijn we in China, met de LP nog in ons bezit.
Hekou blijkt een stadje vol commerciële export activiteit te zijn, vooral voor de Vietnamese middenstand die hier ongeveer alles kan kopen, maar wij zijn op zoek naar het busstation en vinden dat na diverse aanwijzingen op de hoek van een straat.
Na wat vragen blijkt de bus naar Yuanyang (bekend vanwege zijn fraaie rijstplateau's) om 9 uur in de ochtend te vertrekken, te laat voor ons dus dat wordt overnachten en de bus van morgen nemen.
Met een Engels sprekende Chinees ga ik op zoek naar een redelijk hotel voor 1 nacht, bij het 2de hotel ga ik akkoord en we hebben een kamer voor 128 yuan per nacht, het is een zogenaamd 'business' hotel en later op de avond blijkt dat uit de vele Chinese meisjes die het hotel bezoeken en spontaan aankloppen en hun 'diensten' aanbieden, tot zover de betrouwbaarheid van de Chinese en Vietnamese man.
De rest van de dag vertoeven we al slenterend door Hekou, eten een miesoeppie voor 5 yuan op de markt en doen nog wat boodschappen, 's avonds eten we in een TL restaurant, d.m.v. aanwijzen, kool met kip en rijst in duiken redelijk op tijd ons bed in.
De volgende ochtend pakken we de bus van 9 uur naar Yuanyang, die volgens het ritschema 4 uur onderweg is, maar om onduidelijke redenen pas 7 uur later aankomt. Daar vinden we naast het busstation een kamer voor 50 yuan en rond 6 uur gaan we, enigszins gaar van de reis, een hapje eten met de Duitse Jonas (die we tijdens de busrit hebben ontmoet en voor het eerst in China is en het eigenlijk nog niet kan geloven dat hij er is).
Tijdens het eten spreken we af dat we morgen samen de tour van de omgeving gaan doen omdat er slecht weer voor de daarop volgende dagen word voorspeld.

De volgende dag (14-09) om 05.30 is er erg veel mist en nauwelijks zicht buiten, bovendien is mijn snotbui van gisteravond uitgegroeid tot een grieperig gevoel met geweldige loopneus waarop ik besluit dat het beter is als ik in bed blijf, dus gaat Gea met Jonas en nog 2 meiden op pad.
Gea's inbreng vanwege ziekte:
We vertrekken eerst met z'n 2-en naar de zonsopgang, hmmm, vrij mistig, op het moment suprême trekken er toch nog wat flarden wolken weg waardoor we letterlijk een tipje van de sluier opgelicht zien. Snel maken we wat foto's, het is zo voorbij! Dan rijden we naar een groentemarkt, waar eigenlijk van alles te koop is (zie de video 'ducksale'). Het is een feest voor het oog met alleen Hani mensen, een minderheidsgroep, en hun handelswaar. We zien geen andere toeristen op dit onchristelijke uur. Wel zien we een live slachtpartij van een waterbuffel. Een Hani dame zwaait geroutineerd met een mes en hakt de arme buffel aan stukken. Er hangen al 2 poten aan een haak, opeens zegt onze gids, het beweegt nog! En inderdaad, de aderen in de afgehakte poot kloppen nog! Bizar! En dit tafereel is gewoon te zien aan de kant van de weg, tussen de kramen met groenten, kleding, kippen en biggetjes van de markt. We lopen nog een uurtje door prachtige rijstvelden maar helaas trekt de bewolking weer binnen, wat het uitzicht bederft, maar de omgeving wel des te mystieker maakt. We bezoeken nog een dorpje (heel pittoresk!) en zijn rond 10 uur terug. Die middag gaan we, weer zonder Roger, maar nu met een Zwitserse en Française naar de zonsondergang. Het ziet er veelbelovend uit en we hebben prachtige fotomomenten in de rijstvelden. De ondergang zelf is ietwat bewolkt maar het licht is prachtig! Na deze avonturen gaan we borrelen en BBQ-en, vrij hete vleesstokjes met zo mogelijk nog hetere saus, wat groenten, en alles onder een tentzeil met een paar houten bankjes om een vuurtje met een rooster. Een biertje erbij, geweldig. Voor Roger nemen we een doggy-bag mee!
En dan nu weer terug naar Roger:
De 15de voel ik me een tikkie beter, het weer is omgeslagen naar regen en we gaan op pad naar de volgende stad, Jianshui.
Dat blijkt toch gecompliceerder dan gedacht, in 1ste instantie wordt er gezegd in het busstation dat er geen bus naar Jianshui gaat, even later blijkt dat toch mogelijk en wel om 10.30 dus wij kopen kaartjes en wachten tot 10.30....geen bus, 10.45....geen bus, 11.00...geen bus en dan om 11.15 worden we gewenkt om achterin een minibusje te gaan zitten, krap tussen onze eigen en andere bagage vrezen we het ergste.....4 uur achterin dit stuiterende ding, nee please.
Gelukkig daalt dit kleine ding enkel de berg af naar het busstation van een iets grotere plaats waar we wisselen, en wederom achterin, in een iets grotere maat bus komen te zitten.
Daarin leggen we krap zittend tussen de chinezen op de achterbank de rit naar Jianshui af, gelukkig stuitert deze wat minder.
Na 3 uur hobbelen zijn we er dan toch, Jianshui, en we gaan op zoek naar een hotel in deze charmante stad, even later parkeer ik Gea met de bagage en loop een aantal hotels af en stuit dan op het zeer Chinese Hui Yuan Lou hotel, veel rode lampionnen, fraaie badkamer, goed bed, tv en zelfs een eetkamer en toch maar 110 yuan per nacht...dit wordt hem, ik loop terug naar Gea en de bagage en samen checken we in.
Doordat we bijna door ons geld heen zijn proberen we voor het avondeten een aantal ATM's voor de nodige cash.....maar helaas niet een die geld geeft, dan maar eten (in zeer sfeervol restaurant) en naar bed.
De volgende ochtend zijn we genoodzaakt om elke ATM in de stad af te lopen tot er om 12.30 eindelijk 1 positief reageert en duizend yuan uitkeert, en die stond natuurlijk 150 meter van ons hotel.....in de andere richting, zal je altijd zien.
De rest van de dag spenderen we aan een lekkere lunch in hetzelfde tentje als gister en een bezoek aan de Confucius tempel, een heerlijk rustpunt voor een uur of 2.
We sluiten de dag af in het oh zo sfeervolle restaurant (3de keer) met een Chinese fles rode wijn.
Op onze laatste dag in Jianshui regelen we bustickets naar Kunming en gaan met tuk-tuk naar een oude brug uit een vroege dynastie even buiten de stad en bezoeken de Zhu garden terug in de stad.
De volgende ochtend (18-09) gaan we om 10.05, voorin op plek 4-5, in een luxe bus naar Kunming waar we om 2 uur aankomen op een gloednieuw terminal blijkbaar ver buiten de stad.
Volgens de LP moeten we stadsbus 64 hebben om bij het hostel te komen, maar die is nergens te vinden. De locals roepen dat het bus 184 moet zijn, die is er wel maar zit stampvol....dan maar een taxi, die volgens de LP maar 15 Yuan mag kosten.
20 minuten en 54 Yuan later staan we voor het Cloudland Hostel en dan blijkt dat de nieuwe busterminal ongeveer 3X de afstand van de oude is...vandaar.
Dan dient zich direct een nieuw probleem aan: Cloudland is vol, in zoverre, er zijn alleen nog dorms (met z'n achten op kamer) of de luxe (180 Y), na even peinzen is het duidelijk: we nemen de luxe voor 1 nacht en boeken nu direct 2 nachten bij per internet voor een normale kamer die morgen ingaat, en dat bleek nog te werken ook.
Na dit avontuur wandelen we naar de kunstwijk en laat ik mijn verwilderde haardos inkorten tot de vertrouwde 'kuifje' look.

Na een heerlijke nachtrust wisselen we de volgende dag naar een goedkopere kamer op dezelfde etage, eigenlijk is alles hetzelfde behalve dat we geen eigen badkamer meer hebben en geen tv (die 60 Chinees gesproken zenders mis je echt !!!!!!!)
De volgende 3 dagen 'statten' we, van de Wallmart via Green Lake Park naar een boekwinkel (die wegens verbouwing gesloten is) en vervolgens met de bus naar de Carrefour.
We gaan naar de vogel en bloemenmarkt, die toch een beetje 'commercieel' is en tegenvalt.
Met de stadsbus hobbelen we bergop naar de Bamboo tempel, met zo'n 500 beelden waarvan enkele met surfende boeddha's, waar een heerlijk rustige atmosfeer is.
We vinden in de bamboetuinen een Chinese man en vrouw die gezellig thee zitten te drinken. We worden vriendelijk uitgenodigd een kopje mee te drinken en de man blijkt een thee handelaar te zijn die ons overlaad met minuscuul kleine kopjes thee, die allemaal weer anders smaken. Het hoogtepunt is een bolletje thee van 2 cm die 20 dollar zou moeten kosten. Het smaakt lekker, maar 20 dollar? Het is een bijzondere ontmoeting in een praktisch verlaten tempel tuin.

Via een andere lijn van de busdienst gaan we naar de golden tempel, een fraaie taoïstische tempel met een prachtige klokkentoren (de klok zelf is 5 meter hoog en 14 ton zwaar) en beeldentuin, die na een uitputtende lange trap te bereiken zijn. De eindhalte is bij de hortus expo waar je via de expo voor 180 yuan naar de tempel kan, met een vervolgbus kan je ook een halte verder naar de andere ingang van de tempel waar de toegang 30 yuan p.p. is.......jaja, zo kennen we er nog wel een paar.
Op de terugweg met bus komen we moervast in de spits te zitten, we stappen maar uit en lopen een uur door de stad terug.
22-09, We slapen en checken uit, gaan nog even shoppen en besluiten om toch maar een rolkoffer erbij te kopen (de bibliotheek word te zwaar voor de rugzakken) in de Wallmart, alle maaltijden vandaag nuttigen we in het hostel (de keuken is best goed) en om 23.00 gaan we met de nachttrein naar Dali.
23-09, 06.00 aankomst in Dali, met een volle stadsbus rijden we naar de old town van Dali waar we inchecken bij Jade Roo, eenmaal op de kamer slapen we tot 12.00.
Na de lunch gaan we op zoek naar boekwinkels, die we niet vinden, ontdekken the old town en vinden het allemaal erg pittoresk.
Na het avondeten in de Bamboobar relaxen we op de kamer met een dvd-tje van Michael Palin's Himalaya, al met al een rustige dag.
De volgende dag vervolgen we het tempo van gisteren, we wandelen over de stadsmuur, we vinden uiteindelijk toch een boekwinkel alleen blijkt deze meer dvd's dan boeken te verkopen, en zeker geen Nederlandse.
We willen gaan lunchen bij Marley's maar deze is wegens verbouwing gesloten dus word het Jack's waar we 's avonds ook dineren vanwege hun beroemde lasagne, maar voor dat regelen we de bustickets naar Shangri-la, printen de vliegtickets opnieuw en huren 'electric bikes' voor morgen.
De 25ste: Brommerdag op z'n elektrisch, heel milieubewust rijden om 9 uur naar het meer en maken daar een korte wandeling, we vervolgen daarna onze weg naar de Wu Wei Si tempel waar cursussen Tai Chi worden gegeven, daarna terug naar het hostel voor een lunch en een dosis elektra want erg lang houden ze het niet vol, met volle maag en accu gaan we vervolgens de andere kant op naar de kabelbaan de bergen in naar de Qingbi waterval in een prachtig natuurpark, een paar uur later gaan we met de eerste regendruppels weer naar beneden en rijden terug naar het hostel, onderweg zien we de regenbuien aan onze rechterhand in de bergen hangen.
's Avonds eten we bij het Tibetan Café en pakken we de boel weer in.
Op 26 september nemen we de bus naar het meest noordelijke punt van onze zuid-China reis (hierna draaien we weer om richting Thailand), Shangri-la.
Maar daarover meer in deel 2.

(Deze keer is het verhaal zonder begeleidende foto's, het uploaden lukte in China niet, maar alle foto's staan natuurlijk wel op de fotopagina)

Relaxen in Vietnam

Relaxen in Vietnam

24-08, het wordt een vroegertje deze ochtend, half 4 gaat de wekker, en het busje naar het vliegveld staat om 4 uur voor de deur.
De vlucht naar Hanoi vertrekt om 7 uur vanaf Bangkok en verloopt geruisloos. In Hanoi aangekomen staat onze gereserveerde taxi bijna klaar (hij is 10 minuten te laat) dus gebruiken we de tijd om te pinnen, de munt hier in Vietnam heet 'dong' en daarvan gaan er 25.000 in 1 euro.
We zijn op slag millionair!
Eenmaal in de stad checken we in in het Hanoi Lakeside Guesthouse, een fraai GH met alle faciliteiten in het oude kwartier van Hanoi vlakbij het Hoan Kiem meer, we krijgen een ontbijtje aangeboden en we kiezen voor een broodje kaas wat bij opdienen een stokbroodje met een blokje 'la vache qui rit' blijkt te zijn....bienvenue en Vietnam. (We waren hier ook al een jaar of 5 geleden)
We eten weer heerlijk en komen langs bekende plekjes in Hanoi. Het is erg leuk om terug te zijn.
Het verkeer is zo mogelijk nog meer chaotisch en aan het aantal nieuwe brommers te zien is de welvaart in Hanoi duidelijk toegenomen. Ook de prijzen zijn een stuk hoger dan toen. Maar dan het goeie nieuws: iets dat we de vorige keer niet wisten... je hebt hier heerlijk bier: 'Bia Hoi' en het kost helemaal niks!
Het is een tap-biertje, uit een plastic vaatje, toch lekker koud, en maar 4000 dong = 16 cent!
Het leukste is eigenlijk dat je het op mini plastic stoeltjes drinkt met mini plastic tafeltjes, half op de stoep, half op de weg, en je ziet het ietwat chaotische leven in Hanoi aan je voorbij gaan, wat een perfecte manier om een paar uurtjes door te brengen.
We doen ook nog wat dingen die we de vorige keer erg leuk vonden, Gea gaat nog een keer naar de literatuurtempel, en Roger gaat naar het Oorlogsmuseum (over smaak valt niet te twisten).
Dapper geworden in Ayutthaya huren we ook hier weer fietsen! We raken al helemaal gewend aan het verkeer, zelfs op de fiets! Het enige lastige is het parkeren.... kun je nagaan! We fietsen langs het Ho Chi Minh Mausoleum, kijken nog even bij de one pillar Pagoda, en gaan toch het Ho Chi Minh museum in, helaas gaat het museum dicht tijdens de lunch en we worden door bewakers niet vriendelijk en zeer beslist naar buiten geveegd. Mmmm. Ach ja, we kijken er niet eens meer van op.
De volgende dag negeren we onze zadelpijn en doen al fietsend een rondje meer (8 km!), we missen de speciale 'honden'-restaurantjes gelukkig en lunchen aan het meer. 's Avonds eten we bij een Bia Hoi tentje spareribs, net een beetje anders dan bij ons, maar goed weg te spoelen met een heerlijk biertje (of 2, 3), ook is de sfeer ietwat luidruchtig zoals blijkt uit de video (Helaas kunnen we deze in China niet uploaden, youtube is staatsgevaarlijk(!) Deze houden jullie nog tegoed.) (Is inmiddels ge-upload, check it out!)

We boeken voor mijn verjaardag een cruise naar Halong Bay, dat hebben we de vorige keer ook gedaan en we vonden het wel voor herhaling vatbaar. De dag ervoor ga ik nog op een toertje naar de Perfume Pagoda, Roger blijft in Hanoi, en ik geniet van een rustgevend roeitochtje van dik een uur, de kabelbaan omhoog naar de Pagoda, en de afdaling te voet samen met een uitbundige Marokkaanse Française en een zeer beleefde Japanner.

Als ik op mijn verjaardag wakker wordt heb ik (om 7 uur!) een ontbijt op bed, prachtige rozen, een echte taart en het voltallig personeel dat mij 'happy birthday' wenst. Wat wil een jarige nog meer!
We monsteren na een busrit aan op de Amber Gold, een mooie boot die ze hier Junk noemen.
De kamer ligt iets te dicht bij de aggregaat, dus verhuizen we naar de voorkant. Het is ietwat heiig, maar de uit het water oprijzende rotsen zijn daardoor nog misschien wel mystieker dan de vorige keer. We lunchen uitgebreid, bezoeken een grot, kajakken ons een slag in de rondte, genieten van een sunset drink met een zwemfeestje en daarna weer een heerlijk diner! Tenslotte cocktails op het dek onder een prachtige sterrenhemel. We voelen ons weer zeer bevoorrecht.
De volgende dag hebben we samen met nog 3 Denen een excursie naar een andere grot. Deze is erg afgelegen en we gaan er met een tuffend klein bootje naar toe. Hij is prachtig, ook al omdat hier zo'n 99,9% minder mensen zijn dan in de grot van gisteren. Daarna hebben we een transfer naar een eilandje (Cat Ba) waar we in een hotelletje overnachten. We gaan 's middags nog even naar het strand om te relaxen, 's avonds eten we super verse vis aan de boulevard.
De dag daarna worden we weer opgehaald om met het cruiseschip terug te varen door de prachtige omgeving van Halong Bay.
Op onze laatste dag in Hanoi worden we spontaan uitgenodigd voor de lunch met de staf van het Lakeside Hotel, erg gezellig!

We hebben voordat we naar Halong Bay vertrokken een Nederlands stel ontmoet, Fenna en Ruud, en hebben afgesproken als we weer terugkwamen gezellig samen nog een keer te gaan eten. Het wordt inderdaad weer een erg gezellige avond, ze zijn ook al tijden op reis en we hebben veel dingen gemeen. Ook bieren we nog wat op ons Bia Hoi hoekje. Helaas kunnen we het niet al te laat maken, die avond vertrekt onze slaaptrein om 21:50 al weer naar Sapa, het noorden van Vietnam.
De treinreis verloopt vlekkeloos en na een uurtje met een minibus komen we rond 9 uur 's ochtends aan in Sapa. We worden gelijk bestormd door dames van de minderheidsgroepering Black Hmong of we 'Buy something from mieeeeee?' willen. We zullen het de eerste dagen nog heel veel horen. We gaan op zoek naar een hotel, het valt niet mee, de keus is groot, maar allemaal net niet wat we zoeken. Uiteindelijk vinden we een mooie kamer in Cat Cat View met een fantastisch uitzicht voor weinig. Roger krijgt nog ruzie met de receptionist die erop staat dat we ons paspoort afgeven en pas laat die avond weer terugkrijgen. We bereiken een compromis, maar met ons en de receptionist komt het niet meer goed.
We bekijken het dorpje en op de opdringerige Hmong-vrouwen na is het heel charmant.
Onze eerste Sapa avond eten we alleen in een sfeervol restaurantje dat overdag een prachtig uitzicht heeft, maar deze avond ligt het dorpje in de wolken en we zien niks. Het eten is gelukkig onbewolkt. De volgende dag doen we rustig aan, we lopen een rondje langs het meer, halen wat broodjes en relaxen op het balkon met weer dat prachtige uitzicht op de bergen en de trapsgewijze terrassen vol rijst. We hebben ook nog een echt bad, heerlijk! Het diner is op stand, aan de prijs te merken, en erg lekker.
Het is al met al een heel plezierig dorpje, wel volledig op toeristen ingericht, maar de sfeer is erg ontspannen.
Dan wordt het een dag van de wandelexpeditie. We bezoeken Cat Cat, een piepklein dorpje via een zeer toeristische (lees allemaal verkoopplekjes) route. De uitzichten zijn wel eindeloos. De route loopt stevig naar beneden en we komen uit bij een waterval.We lopen langs de rivier een avontuurlijk paadje. Dan nemen een break om onze voeten af te laten koelen en te snacken, we genieten volop.

Aan het eind van de middag moeten we weer omhoog. Even komen we in de verleiding om achterop een brommer te springen, maar we zijn dapper en klimmen het stuk op eigen kracht weer omhoog. Dan zijn we ook wel blij dat de schoenen uit kunnen, en om spierpijn te voorkomen wordt het bad weer ingezet.
De dag daarop huren we een brommertje om de verder gelegen bezienswaardigheden te bekijken. De grootste attractie blijft toch de prachtige uitzichten met de terrassen vol met rijst. Verder zien we weer een prachtige waterval.
Helaas is de bergpas op ruim 2000 meter aan het zicht onttrokken door een enorme wolk, het is ook nog koud bovendien, fleecejacks aan!
Dan rijden we naar de andere kant van het dorp en lunchen met onze picknickbroodjes aan de rand van een rijstveld. Heel pittoresk!
Tenslotte hebben we nog een route naar een ander piepklein minority dorpje waar we de dag afsluiten op een dorpsterras. Helaas nog niet met bier, maar dat halen we in als we de brommer ingeleverd hebben, ze hebben hier ook het Bia Hoi bier!
De komende dagen doen we nog een klimpartijtje op een berg in het dorp, regelen nog wat was, zelfs de schoenen van Roger worden gewassen. Gea koopt nog een North Fake regenjas voor weinig en we eten een geweldig chocoladetaartje als afscheid van een bijzonder relaxte week Sapa.
China, we komen er weer aan!

Half jaar onderweg

Goeiemorgen familie, vrienden (ex-) collega's en andere belangstellenden,

Het is nu 7 uur in de ochtend van de 1ste september in Nederland, bij ons hier in Hanoi 12 uur 's middags.
Is ons kikkerlandje is iedereen klaar om een nieuwe dag te beginnen, op een enkeling na die zich nu omdraait en verder slaapt.
Maar wij willen, aan het begin van deze zonnige warme middag, graag iets met jullie delen en dat is dat wij nu een half jaar op pad zijn en daarom geven wij jullie graag een opsomming wat dat ons heeft gebracht:

de Highlights:

• de vergezichten vanaf de Chinese muur, adembenemend
• de eerste pandabeer in het reservaat bij Chengdu
• broodje omelet in Japan, ik zal die bejaarde kok met z'n kleindochter niet snel vergeten.
• de Japanse 'net ontslagen' vrouw die, op zoek naar een baan, ons begeleid naar het station
• de reacties op ons blog
• het uitzicht vanuit het kleine hostel op de berg nabij Pokhara, Nepal
• mediteren in Dharamsala, India
• de 1ste keer in bikini/zwembroek op een Thais bountyt eilandje
• de gastvrijheid en insights van Sallo in Chiang Mai, Thailand
• 4000 dong (euro 0,15) voor een glas 'bia hoi' bier in Hanoi, Vietnam
• de vegetarische restaurants in Chengdu en Chiang Mai
• de bijzondere en lieve mensen/medereizigers die we ontmoeten waaronder de Dalai Lama

Teleurstellend:

• de bijzondere tigerhunt in Bandhavgarh, India
• de lege kalkmeren van Huanglong, China

Wat ging er kapot onderweg:

• de camera (Canon G9) (Roger. ik mis 'm), met Hilde terug naar NL
• de rits van de kleine rugzak (Roger), koop in China wel een nieuwe
• scheurtje in schoen (Roger), geplakt met agressieve lijm
• gaten in wandelschoenen (Gea), weggegooid en in Ayutthaya nieuwe gekocht
• hoesje camera en extra accu verloren (Gea), we leven verder zonder
• rits van afritsbroek (Gea), nu een korte broek extra
• en 2 taxi's in Chengdu

Wat was er verbazingwekkend:

• het verkeer in zuid-oost azie in het algemeen
• de dronken tuktuk chauffeur in Agra, India in het bijzonder
• de vleermuizen in Khao Yai
• dat we het al een half jaar met elkaar uithouden

Hoe staat het met de gezondheid?

• Roger had 2 x last van verkoudheid/grieperig en 2 x darmproblemen.
• Gea voelde zich 1 dag hangerig

Wat horen we dagelijks:

• 'dat dan weer wel'
• 'hou je hoofd'
• 'ojee'
• 'edoch'

Dit was maar een kleine selectie uit onze film van het eerste half jaar.

En zo gaan wij het tweede half jaar in, blijf ons volgen want het avontuur is nog niet ten einde.

Nog maar een weekje Thailand

En dan zijn we weer met zijn 2-en. We missen Hilde nu al!

Omdat we nog een week Vietnam niet inkunnen besluiten we naar Ayutthaya te gaan. Dit was ooit de hoofdstad van Thailand en is bezaaid met tempel ruïnes uit die tijd. En met de trein maar 2 uurtjes van Bangkok.

We checken in bij Tony's en hebben een fraaie kamer met airco. Het enige jammere is dat ze aan het verbouwen zijn en na 9-en begint het gehamer en geklop. Nou zijn we dan toch meestal al up and about, maar als je 's middags nog even een tijdje wil chillen is het toch wel een herrie.

We pakken 's avonds ons Lost seizoen 6 weer op en kijken 2 afleveringen.

De volgende 2 dagen huren we fietsen, en voor het eerst zitten we in Zuid-oost Azië op de tweewieler!

Het is bijzonder, zeker omdat we links moeten rijden, maar het is net fietsen, we zijn het nog niet verleerd. Helaas zit ik elke keer bij een bocht met mijn knieën tegen het stuur, en Roger heeft een hoog rondtrap-gehalte, maar we zien bijna alle tempeltjes die er te zien zijn. Ze zijn, doordat het ruïnes zijn, toch allemaal weer heel apart, een soort Ankor Wat, maar dan kleiner.

We lunchen in tentjes waar we met gebarentaal kip uitleggen en eten heerlijk authentiek Thais.

's Avonds eten we onder een zeiltje in de stromende regen kip met cashewnoten op de nightmarket, erg smakelijk, en als we klaar zijn is het met de regen ook klaar.

De 21ste alweer, we gaan naar een national park, Khao Yai. We pakken de trein weer en checken in bij Greenleef, een basic guesthouse met basic kamers en basic food. Wel prima allemaal!

We beginnen om 3 uur met een zwempartijtje bij een bron, een grot met grote spinnen (tarantula's) en andere enge insecten en dan het hoogtepunt van de tour: nog een grot met 2 miljoen vleermuizen die tegen zonsondergang honger krijgen en in golven de grot uit vliegen. Het is een fantastisch gezicht, een onafgebroken stroom insectenetende vleermuizen. Het duurt ruim een uur voordat ze er met z'n allen uit zijn. En dit doen ze elke dag!

Heel bijzonder.

Dan eten ook wij een hapje en gaan vroeg naar bed, morgen hiken in het park!

Dat is ook weer bijzonder. Eerst doen we het bezoekerscentrum, en daarna aan de wandel.

We zien gekke insecten, diverse hornbilvogels, ijsvogels, enorme vlinders, gifgroene slangen, andere vreemde insecten waaronder chocolaatjes (een soort duizendpoot), schorpioenen en op de valreep nog gibbons. Super!

Dan gaan we lunchen op een camping en zien dat Thai, op een betonnen vloertje die overdekt is met een soort tempelachtige overkapping, hun tentje hebben opgezet. Curieus.

Na de zeer late lunch gaan we op olifantenjacht. Er moeten zo'n 250 tot 300 wilde olifanten zijn in het park, maar helaas zien wij er geen 1.

Dan is het de volgende dag al weer naar Bangkok met de trein. We checken voor de 3de keer in bij Merry V, en gooien er als afscheid een Japans buffet tegenaan, onbeperkt sushi, geweldig!

Morgenochtend om 5 uur vertrekken we naar Hanoi, Vietnam. Zal vast een prettig weerzien worden.