Tjonge, het valt niet mee om te “ontreizen”.

Hoe mooi het hier ook is, hoe lief iedereen ook is, het is wennen.
Niet meer elke dag bedenken waar je gaat eten, waar je gaat slapen, wat je gaat doen, wat je wil zien. Het is hard werken op reis! Het wordt echt een “way of life...”

Maar wat hebben we genoten, afgezien, bewonderd, geruzied, gelopen, gelachen en gefotografeerd (15.000 stuks)!

Iedereen vraagt, wat was het mooiste?

Het mooiste, tja, ‘t is moeilijk te zeggen. Het is wel zo dat de dingen die op ons lijstje stonden allemaal even indrukwekkend waren, de Chinese muur, de kersenbloesem van Japan, de panda’s in Chengdu, het Potala paleis in Lhasa, Tibet, de Mount Everest, de natuur van Nepal, de Taj Mahal in India, de boeddha’s van Thailand, Ankhor Wat in Cambodja, de rust van Laos, de rijstvelden van Sapa, Vietnam, de Tiger Leaping Gorge in zuid China, de pracht van Bali, het Opera House in Sydney, de ongereptheid van Nieuw Zeeland, de overweldigende natuur van een stukje van Amerika.

Maar wat nou het mooiste is? Niet te zeggen: too close to call!

Hoewel de bezienswaardigheden/natuur van elk stukje wat we bezochten fantastisch was, werd het eigenlijk nog leuker door de mensen.

Overal waar we kwamen gaf dat het beetje extra. Alle lieve reizigers die we hebben ontmoet, Yoav en Noah uit Israël op reis door Tibet, Yasu die mee was door Tibet, en die we elke keer weer tegenkwamen in Nepal en India. Matthew, Paul en Ione uit Nieuw Zeeland, die we in Kathmandu en Varanassi ontmoetten, Janet en Dan in Dharamsala-India, de Canadese Scott ‘s nachts in India, Tom en Jessica in Thailand, Jo, Jo en Liesbet in Maleisië.

Maar we ontmoetten ook Nederlandse reizigers die ons bij zijn gebleven, Servia en Florian in Laos, Kim en Jeroen in Cambodja, Floor en Gijs op de boot naar Japan, Ruud en Fenna in Vietnam, Anne en Kees in Australië.

En natuurlijk de vrienden en bekenden die we opzochten, Feico en Marleen, Rob, Michelle en Marco in Shangai, Hilde die met ons mee ging door Thailand en Laos, Sallo in Chiang Mai, Netty in Nieuw Zeeland and last but not least Ruth en Marco. En natuurlijk reizigers die we opzochten in hun eigen land, Tom in San Francisco, Matthew, Paul en Ione in Nieuw Zeeland. Ruth en Marco in Birmingham Alabama USA.

En uiteraard alle andere 'onbekenden' die we 'on the road' zijn tegengekomen.

Al deze mensen hebben het toch wel tot een onvergetelijke ervaring gemaakt.

We hebben persoonlijk gelukkig geen ernstige dingen meegemaakt, geen enge ziektes opgelopen, geen overvallen/diefstallen, geen berichten waardoor we halsoverkop terug naar huis zouden moeten. Wel is ons opgevallen dat overal waar we vertrokken de meest vreselijke dingen aan de hand waren waaronder de aardbevingen in Sichuan en Christchurch en de vreselijke verstromingen in Brisbane. De algemene staking in Nepal, de red shirt demonstraties in Thailand en de uitbarsting van de vulkaan op Java gebeurden terwijl we ter plekke waren, maar waren gelukkig niet van invloed op onze reis.

Voor de oplettende lezer die het is opgevallen dat we elke keer een ander beginplaatje hadden aan de bovenkant van het blog is het oud nieuws. Voor diegenen die het niet is opgevallen hebben we al deze plaatjes onder het kopje foto's neergezet.

Tenslotte hebben we gemerkt dat als je een jaar weggaat je overladen wordt met lieve woorden, afscheidsfeestjes, afscheidscadeautjes en liefdevolle aandacht. Op reis krijg je uit verwachte en onverwachte hoek een fijne mail, skype of reactie op het blog (die waren heeel verslavend).

En als je dan weer terug bent zijn weer leuke welkomstcomités welkomstfeestjes, etentjes en borrels, heerlijk! (vooral de 'Holland Party' was hilarisch, dank Hilde & Ingrid en iedereen die verder heeft bijgedragen voor dit puike feestje!)

We kunnen het iedereen van harte aanbevelen om een keer een lange reis te maken.

We hebben het voor, tijdens en na heerlijk gehad!

Iedereen die hieraan heeft meegeholpen ontzettend bedankt.