Als we de aankomsthal van Auckland binnen komen zien we een dame met een briefje: Roger en Gea. Erachter zit Helen, de moeder van Matthew. Matthew hebben we eerder in Nepal en India ontmoet. We zijn erg blij met een 'bekend' gezicht die ons van de eerste stress in een land afhelpt en ons keurig in een half uurtje bij de familie thuis brengt. De keuken wordt verbouwd en onze eerste maaltijd is pizza! Helaas zien we Matthew pas na 11 uur 's avonds. De arme jongen werkt in een duur restaurant en zo vlak voor kerst werkt hij zich een slag in de rondte. Maar dan is het ook gezellig bijkletsen tot ver na 12-en. We slapen in zijn bed! De volgende ochtend gaan we samen naar het autoverhuurbedrijf en halen onze camper op. Het is een grappig Nissan busje met een aanleuntentje die je over de achterklep heentrekt. We kunnen op het laatste moment nog eentje met getinte ramen krijgen, vervolgens rijden we Auckland uit wat nog niet meevalt op de meerbaans snelwegen. Uiteindelijk zitten we op de goede weg richting Coromandel Peninsula, een gebiedje ten oosten van Auckland waar eerst heen zullen gaan. We slapen de eerste nacht op een camping met een hotspring, het begint gelijk al goed.

We doen inkopen in een enorme supermarkt, we zien een Rabobank (grappig) en we rijden richting het noorden. Een werkelijk prachtige weg langs de kust. Ik lees in de Lonley Planet over een treintje dat om 2 uur boven Coromandel City vertrekt. We rijden erheen, Roger gooit wat brood en brie in een tas en we stappen op het treintje. Het blijkt een zelf aangelegd traject van 5 km te zijn door een pottenbakker kunstenaar, het is hilarisch! Prachtige natuur en mooie uitzichten op de 'Eyefull Tower'. Om half 4 rijden we richting het uiterste noorden van de peninsula en checken in, na 20 km stuiteren op een gravelroad, op een prachtige camping aan het strand. Het is maar $9 pp dus heel wat beter dan de $22 van gisteren! We eten, lezen en computeren nog wat terwijl het buiten erg regent.

De volgende dag rijden weer terug naar Coromandel over de gravel road, wat niet meevalt in de regen, we drinken koffie bij het plaatselijk café, slaan nog wat gerookte mosselen in op advies van de Lonely Planet. We rijden richting oostkust, we lopen 3 kwartier heen en 3 kwartier terug naar Cathederal Cove, het is zowaar droog! De weg er naar toe is prachtig, ook de rots is heel bijzonder. Dan rijden we naar de Hot Water Beach, waar het warme water zo uit de grond komt en je een eigen hot pool kunt graven. Helaas is het pas om 12 uur 's nachts eb, en is er nu niks van te zien/voelen, dus rijden we weer door. We eindigen de dag in Opoutere op een prachtige camping in het bos, 5 minuten van een prachtig rustig strand. We borrelen met witte wijn en gerookte mosselen, geweldig! We eten kliekje van gisteren en lezen nog een klein hoofdstukje voordat het te donker is. We rennen nog even naar het strand, terug regent het helaas weer.

De volgende morgen rijden we richting het zuiden langs de kust. De route is prachtig, veel bochten en mooie uitzichten. We rijden door kleine plaatsjes. In Wangamata drinken we koffie met koek. Het hoost weer van de regen. We rijden door en komen dan bij oud goudmijngebied. We lopen in de regen over twee schommelende bruggen en komen uit bij ruïnes van de mijngebouwen. Ook zijn er rails die we volgen door twee tunnels. We kijken naar boven en ontdekken glimworpjes. Helaas ze willen niet op de foto! We lunchen in de bus, het stort weer buiten. Dan rijden we door naar Peoria, waar het 'wereldberoemd in Nieuw Zeeland' L&P is uitgevonden. Het is een prikdrankje met citroen, het smaakt een beetje naar sprite of 7-up. Het leuke is dat je naast de levensgrote fles moet poseren. Dat doen we dan ook braaf.
Dan is het zondag en we hadden eigenlijk afgesproken om naar het strand te gaan waar Matthew z'n zus werkt als lifeguard. Helaas regent het pijpenstelen en we besluiten om door Auckland naar het noorden van Nieuw Zeeland te rijden. We nemen eerst de westkant door het bos en zien eeuwenoude Kauri bomen (2000 jaar oud, 13mtr diameter, 30 mtr hoog), erg indrukwekkend.

De rest van de week tot aan de kerst rijden we het noorden van het Noorder eiland om. We zien het eind van 90 mile beach, we doen een boottocht in de Bay of Islands, zien prachtige dolfijnen,

albatrossen, een haai, en een heleboel eagle rays. We staan op prachtige campings met watervallen, zeezicht, bosrandgevoel en prachtige natuur. We hebben ook wat regen, en het is niet altijd even warm, maar ook zon, en als 'ie schijnt, dan schijnt 'ie goed. Dan is het goed te merken dat de ozonlaag hier flinterdun is. Veel smeren! Ook is er een nationale plaag: sandflies, die komen we overal wel tegen. Het zijn op zich slome vliegjes die daarintegen heel aardig kunnen bijten, en dat jeukt vreselijk, tjonge!
Met kerst zijn we terug in Auckland en we zetten ons kamp op in de tuin van Matthew zijn ouders.
Eerste kerstdag hebben we een buffet, en tweede kerstdag, Boxingday, een authentieke Kiwi Barbie, oftewel een bbq. Het is ontzettend gezellig met allerlei familieleden en vrienden. Op de een of andere manier wordt er veel champagne gedronken en het is ook nog geweldig weer, dus het zwembad wordt intensief gebruikt.

De derde kerstdag hebben we nodig om bij te komen, we doen nog een prachtige wandeling met Matthew bij Karikari (de namen hier zijn erg grappig).
De dag daarop gaan we richting het zuiden.
In Rotorua zien we bubbelende modderbaden in het park en een geiser (op afstand, het is in een attractiepark verwerkt en de toegangsprijzen zijn astronomisch) Later lezen we in de krant dat er een jongetje in datzelfde park in een modderbad is gevallen, dat is niet goed afgelopen, de baden zijn kokend heet.
Op oudjaarsdag rijden we richting Gisborne langs de Waioeka George. De uitzichten zijn spectaculair. Het is prachtig weer. We stoppen een paar keer voor een brug, een uitzichtpunt en een kopje koffie. Dan komen we aan in Gisborne. Wegens een 3 daags popfestival (vorig jaar Mobi!) is het waanzinnig druk. We kijken naar de line-up maar helaas geen bekende namen. We lunchen aan de rivier in het park en dan rijden we door Wairoa op een 'gem' van een campinkje aan de rivier. Het is nog steeds prachtig weer en we zitten gezellig aan de gerookte mosselen (erg verslavend) met witte wijn en bier. 's Avonds verloopt de overgang naar 2011geruisloos. Geen vuurwerk, geen feestende mensen, geen toeters en bellen. Om half 1 is het bizar stil. Wij drinken onze champagne op en gaan ook maar naar bed.

Op 5 januari hebben we de overtocht naar het Zuidereiland geboekt en tot die tijd doen we nog Napier aan, een art-deco stadje. Helaas regent het weer en we doen een korte wandeling. Daarna komen we uiteindelijk bij een camping terecht, buiten de stad, waar we gratis mogen kamperen. Nou, dat hebben we nog niet meegemaakt. Helaas komt een beheerder ons vertellen dat dit alleen geldig is voor 'selfcontained' campers, die een toilet en wasgelegenheid aan boord hebben. Dat er gewoon toiletten 20 meter verderop zijn maakt niet uit. Teleurgesteld rijden we terug naar de stad en slapen op een parkeerterrein (ook gratis!).
We rijden door een wijngebied en besluiten een middagje wijn te gaan proeven. Heerlijke wijntjes hoor! Na een stuk of 3 wijnhuizen besluiten we dat we genoeg gedronken hebben en genieten nog even na op de camping.

Dan komen we aan in Wellington, de boot gaat om 2 uur en we hebben nog even tijd voor het Te Papa museum. Geweldig interactief en prachtig uitgelicht (volgens de vakman) museum.
Dan gaan we op de boot voor een in het begin mistige en later bij het Zuidereiland zonnige overtocht. We komen aan door een rits van eilandjes, de uitzichten zijn alweer spectaculair.
Dan begint onze Zuidereiland tocht. Daarover meer in ons volgende blog!