Thailand
Het is 9 oktober, de dag dat we China weer verlaten. We staan om 6 uur op, om 7 uur zijn we in de haven bij de boot, om half 8 gaan we zonder problemen door de douane en om 8 uur vertrekt de boot.
Het is een fast boat over de Mekong dwars door Laos en Birma heen, we zullen vanavond in Chiang Sean, Thailand aankomen. Het is een hele andere belevenis dan de slow boat die we naar Laos namen, jeetje wat gaat 'ie hard! Het is wel comfortabel en we krijgen zelfs lunch geserveerd aan boord in de vorm van rijst met prutje wat best lekker is.
Af en toe stappen we even naar buiten om lekker uit te waaien maar dat doe je niet echt lang gezien de snelheid van de boot. De uitzichten over de oevers van de Mekong zijn weer fenomenaal
Tijdens de tocht maken we kennis met Jessica en Tom (uit de USA) en Jan (uit NL) en gezamenlijk gaan we in Chiang Sean, Thailand van boord op zoek naar een geschikte slaapplaats voor 1 nacht.
Nadat we een aardige en goedkope plek gevonden hebben gaan we samen ook nog een hapje eten. Helaas blijkt het eerste terras waar we gaan zitten een Chinees te zijn...... na een maand Chinees eten zijn we toch wel toe aan weer wat Thais.
De volgende dag nemen de bus om 7.15 naar Chiang Mai. We willen inchecken bij een hostel, maar deze blijkt een rare brom in de kamer te hebben. De volgende heet Rama. Leuk en rustig lijkt het. We spreken weer af met Sallo ontmoeten hem om 3 uur. Op zijn brommer regelen we een treinkaartje voor de volgende avond naar Bangkok. We doen de beroemde zondagavondmarkt, we eten weer heerlijk vegetarisch, we zitten met z'n 3en op de brommert, hilarisch!
Bij terugkomst blijkt Rama een kroeg te hebben die de rust aardig verstoort, we slapen in met Pink Floyd op 10.
De dag daarop ontbijten we zeer relaxed met onze Amerikaanse vrienden en de rest is een regeldag, we wisselen onze Yuan, we ruilen onze boeken, Roger gaat zelfs nog naar een tandarts wegens een missend stukje vulling. Zij lijkt zeer kundig en vindt zelfs 2 kiezen met een stukje van de vulling en denkt toch dat er kronen op moeten. Hmm. We lunchen in een Israëlisch restaurant met Sallo en hebben het weer heel gezellig. Het is wel weer klammig heet in Thailand, we moeten er wel weer aan wennen, we mopperen wat na wat heen en weer lopen voor een leuk terras, en zitten de rest van de middag in een lekker cafeetje met internet.
Om 18.00 uur zitten we in de trein. De (nacht)treinreis verloopt voorspoedig en komen om 7 uur aanin Bangkok. Daar boeken we een trein naar Surat Thani. We willen naar Koh Phi Phi, een prachtig eiland waar Leonardo di Caprio's 'The Beach' is opgenomen. De trein vertrekt om 15.00. We komen met een paar uur vertraging om half 1 's nachts aan in Surat Thani en worden door een tuk-tuk Thai naar een tuk-tuk geloodst.... Nee, we willen niet. Uiteindelijk via een andere regelaar zitten we een half uur later toch in dezelfde tuk-tuk naar een hotel waar we om 2 uur 's nachts inchecken. Om 6 uur moeten we al weer op en door naar de haven en uiteindelijk komen we om 12 uur 's middags vermoeid aan op een prachtig Phi Phi.
We willen niet in het toeristische gedeelte, dus we moeten nog een stief kwartiertje lopen (er zijn geen wegen op Phi Phi) met volle bepakking, pfff, valt niet mee. De beloning is wel een prachtig resort, ver van de drukte, met een privé strand en een uiterst relaxte sfeer. Hier blijven we een dag of 5, doen lekker weinig, lezen, zwemmen, een wandel tochtje naar het viewpoint.

We maken een tripje met een longtailboat naar het zustereiland Phi Phi Leh. We genieten volop van dit prachtige eiland.
De 18de trekken we door het onrustige zuiden van Thailand. Het wordt afgeraden om de grens daar over te gaan maar we willen graag naar de Perhentian Islands van Maleisië en de andere grensovergang in het westen lijkt een dag of 2 om. We komen zonder kleerscheuren met een aantal minibusjes vlak bij de grens. Helaas is het te laat om nog de grens over te gaan en we worden afgezet bij een shabby hotel. Vooruit dan maar, het is maar voor 1 nachtje.
Maleisië
De volgende morgen lopen we de grens over, er is weer een Friendshipbridge, en stappen toch wel een andere wereld binnen. Het is opeens erg Islamitisch en Arabisch, veel hoofddoekjes, we zien zelfs burka's, maar het is allemaal zeer ontspannen. We nemen de lokale bus naar Kohta Baruh, checken in bij Zeck's Guesthouse, horen een Zwitsers gezin uit over het eiland waar we heen willen. Spelen wat met schattige kittens, en verkennen het stadje. We besluiten de volgende dag naar het eiland te gaan en op advies van de Zwitsers laten we ons afzetten op de noord-oost kant van het eiland, bij het afgelegen D'Lagoon. We regelen de mooiste bungalow van het resort 'The House of the Rising Sun' en wauw wat is het mooi daar. We doen weer erg ontspannen aan, zwemmen, snorkelen, lezen, eten. Er is 1 minpuntje (volgens Roger) er is geen bier. Later blijkt dat we voor veel geld en 'off the record' een blikje bier kunnen bemachtigen. Er zijn ook nog 2 verlaten stranden aan de andere kant van het eiland, maar een kwartiertje lopen door prachtige jungle. De ene heet Turtle Beach en in april komen hier schildpadden hun eieren leggen. De andere is Adam and Eve's Beach en heeft een prachtig rif om te snorkelen. Na 3 nachten willen we toch ook de andere kant van het eiland bewonderen en we varen naar Coral Bay. Daar checken we in bij Senja's in een bungalowtje pal aan het strand. We snorkelen veel, zien de meest fantastische vissen, waaronder haaien (ongevaarlijke blacktipsharks), nemo's en stingray's. Ook een prachtige grote schildpad valt ons ten deel.

We trekken op met een echtpaar uit België, kleine Jo en grote Jo, en een jonge Belgische Liesbet, die we ook al op Phi Phi hadden gezien. Het is erg gezellig.
Dan raken we door ons geld heen en er is geen ATM op het eiland. Dus de 26ste verlaten we het eiland 's morgens vroeg om naar Kuala Lumpur te gaan. We denken dat de 12 uur durende slaaptrein de beste optie is, maar hoe we daar moeten komen blijft onduidelijk. Als we dan aan land komen en er komt een bus voor rijden die om 9 uur naar Kuala Lumpur gaat en er 8 uur over gaat doen, gaan we maar met de bus. Zo kunnen we nog wat zien van het prachtige Maleisische binnenland. Roger moet nog in een taxi springen om geld te pinnen, maar dan kunnen we kaartjes kopen en we zitten zowaar mooi voorin. De reis duurt toch weer een uurtje langer, druk verkeer en tweebaanswegen. Er wordt heel veel hardhout vervoerd, enorme boomstammen op langzame vrachtwagens. We zien de kap van de jungle als het ware voorbij komen. Als dat maar FSC is!
Als we om 6 uur de hoofdstad binnenrijden zien we de beroemde Petronas towers al prachtig in de skyline staan. We checken in bij Wheelers in Chinatown en doen eerst een drankje op het dakterras om bij te komen. We slapen wegens gebrek aan double rooms in een 4 persoons dorm voor ons alleen. Morgen kunnen we naar een andere kamer verhuizen. Na een lauwe maaltijd in Chinatown's Food Paradise, (de ratten knabbelen ook een hapje mee), duiken we vermoeid onze stapelbedjes in.
De volgende morgen doen we rustig aan, ontbijten met door het hostel huisgemaakte yoghurt en jus en gaan dan op pad naar de Petronas Towers. Je moet er vroeg bij zijn om kaartjes te krijgen, wij zijn dat dus niet, maar wonderlijk genoeg kunnen we nog kaartjes voor 16.20 uur bemachtigen.
Daarna lopen we naar een paar enorme winkelcentra in de Golden Triangle, zoals deze wijk heet.
Tjonge, deze zijn nog groter dan Bangkok! We kijken nog even naar een camera voor Roger (ja alweer!) en een e-book reader voor Gea. Helaas slagen we niet. Na weer een Chinese lunch, nog een paar winkelcentra een een (voor het eerst) ritje in een monorail, kunnen we de torens van Petronas in. Deze waren tot 2004 de hoogste gebouwen ter wereld. We kunnen niet zo hoog komen als de 88 verdiepingen die de torens tellen, maar op een skybridge op de 41ste is het ook een fenomenaal uitzicht. We eten platgeslagen kip bij ons aan de overkant en na een portie vers fruit van de markt gaan we chillen in de nieuwe minikamer, zonder stapelbedden. Gea heeft nog een skypsessie met moeder en zussen en daarna lekker slapen.
Het is al weer de 28ste oktober als we na een heerlijk ontbijt naar de Mo Chit markt gaan met de monorail. We lunchen lekker met nasi en soepie voor bijna niks. 's Middags gaan we terug naar een winkelcentrum voor de film Love Eat Pray. Dat hebben we gisteren gezien, helaas was het de laatste dag! Hij draaide niet meer! Dan maar naar Red, een Bruce Willis actie film, ook leuk! Daarna sushi gegeten. Heerlijk! De Petronastowers hebben we nog niet 'by night' mogen bewonderen, dus lopen we door de avondwarmte naar de prachtig verlichte torens.

In het winkelcentrum onder de towers vinden we ook weer een bioscoop. Daar draait Eat Pray Love wel! Om 23 uur! Toch maar gedaan. Heerlijke film, en na een liter popcorn en een liter cola gaan we laat met de taxi terug naar het hotel.
De 29ste, na heerlijk ontbijt, vertrekken we naar het interstate busstation en nemen om 12 uur de bus naar Malaka, we zijn al om half 2 daar. We bekijken een paar hostels, (geen airco, geen warm water en nog wat gebreken) en checken uiteindelijk om 4 uur in bij Discovery. We doen een rondje Malaka en het ziet er erg charmant uit. Er is veel historie hier en ook een groot deel Nederlandse historie, we zien Nederlandse kerken, een Nederlands Stadhuys en begraven Nederlanders, waaronder mevrouw van Riebeeck.
Ondanks de belofte van rust blijkt dat een Indiër die in de straat achter onze kamer een winkeltje heeft, zijn waar aanprijst door keiharde Indische muziek uit de speakers te laten schallen. En de winkel sluit pas om half twaalf 's avonds!
De volgende dag gaan we nog op zoek naar vervangende slaapruimte, maar dat lukt niet zo best. Nou ja, dan maar weer de oordoppen in!
De 31ste gaan we St. Paul's kerk op een heuvel, oorspronkelijk ook een Nederlandse kerk, en hebben lunch met gebakken mie, koffie, thee en fruit (was eigenlijk een Maleis ontbijt!). 's Avonds gaan we op zoek naar lekkernijen uit Malaka, maar we kunnen het tentje niet vinden. Als we bijna op willen geven wordt mijn rugzak bijna gestolen door 2 gasten op een brommer. Het lukt gelukkig niet, maar ik word wel tegen het asfalt gesmakt. Een paar schaafwonden en blauwe plekken zijn het resultaat. En het veilige gevoel is ook wel weg. Uiteindelijk vinden we het tentje toch, het blijkt dicht te zijn!

Singapore
1 november, al weer 8 maanden onderweg! Het is niet te geloven!
We nemen de bus naar Singapore.
We checken in bij een voor onze begrippen peperduur hostel en hebben 1 tweepersoonsbed met een bed er boven en een stapelbed tot onze beschikking. Er zijn prachtige langharige katten die enorm van formaat zijn. We gaan naar Little India en naar Lim Sim shopping mall voor nog een poging om een e-book reader en camera te vinden. We eten in een foodcourt. We kijken nog wat winkeltjes en gaan dan met de metro terug naar het hostel.
De volgende dag starten we met een bezoek aan de botanische tuin, prachtig! Heel groot. We nemen de bus naar Harbour front. En lopen naar het koloniale district, waar nog een paar laatste kerken, musea, en andere oude gebouwen staan. De rest van de gebouwen in Singapore zijn allemaal grote, nieuwe skyscrapers.
De laatste dag in Singapore nemen we de bus naar het centrum, lopen nog wat langs de eindeloze reeks van shopping malls en straatverkoop, we lunchen voor het laatst in een Hawker centrum, dat is een luidruchtige plek met een enorme hoeveelheid kleine keukens die allemaal wat anders verkopen. Het is moeilijk kiezen met zoveel lekkers! Bij de een haal je een lekkere wok, bij de ander een drankje, een loempiaatje of een stukje fruit. Er is een grote ruimte met gemeenschappelijke tafeltjes en alle borden en het bestek is van hard plastic. Er is iemand (meestal een oudje) die alle afwas ophaalt en een lapje over de tafel haalt. Het is heerlijk vers en lekker goedkoop, wat in het voor de rest zeer prijzige Singapore mooi meegenomen is.
Maar... de tijd in Singapore is alweer op, we gaan naar Bali!