Het is 12 September kwart over 7 als de wekker gaat, we doen een laatste ontbijtje in het hotel in Sapa en gaan vandaag op pad naar Zuid China, om half 9 staat ons vervoer voor de deur, een minibus voor 9 personen die ons naar de vrijheidsbrug (Nr. 2) zal brengen, de grensovergang van Lao Cai, Vietnam naar Hekou, China.
Maar eerst doen we in Lao Cai nog een kop koffie (sweet milk coffee) en overleggen wat we met de lonely planet van China gaan doen, het verhaal gaat dat de autoriteiten bij deze grensovergang de LP's van China confisqueren omdat de 'provincie' Taiwan niet als onderdeel van China word weergegeven en het boek dus als onjuist word gezien en dat mag China niet in.
Na enig overleg blijft hij diep in mijn rugzak en wagen we de gok, we halen eerst de stempels voor Vietnam uit en crossen daarna de brug om vervolgens op een groot gebouw met rode vlag af te gaan, de bordersecurity van China.
Aldaar worden we tot onze verbazing en opluchting door een Chinese official zeer vriendelijk met de papierwinkel geholpen en voor we het weten staan we, met stempels in ons paspoort, aan de andere kant buiten het gebouw en zijn we in China, met de LP nog in ons bezit.
Hekou blijkt een stadje vol commerciële export activiteit te zijn, vooral voor de Vietnamese middenstand die hier ongeveer alles kan kopen, maar wij zijn op zoek naar het busstation en vinden dat na diverse aanwijzingen op de hoek van een straat.
Na wat vragen blijkt de bus naar Yuanyang (bekend vanwege zijn fraaie rijstplateau's) om 9 uur in de ochtend te vertrekken, te laat voor ons dus dat wordt overnachten en de bus van morgen nemen.
Met een Engels sprekende Chinees ga ik op zoek naar een redelijk hotel voor 1 nacht, bij het 2de hotel ga ik akkoord en we hebben een kamer voor 128 yuan per nacht, het is een zogenaamd 'business' hotel en later op de avond blijkt dat uit de vele Chinese meisjes die het hotel bezoeken en spontaan aankloppen en hun 'diensten' aanbieden, tot zover de betrouwbaarheid van de Chinese en Vietnamese man.
De rest van de dag vertoeven we al slenterend door Hekou, eten een miesoeppie voor 5 yuan op de markt en doen nog wat boodschappen, 's avonds eten we in een TL restaurant, d.m.v. aanwijzen, kool met kip en rijst in duiken redelijk op tijd ons bed in.
De volgende ochtend pakken we de bus van 9 uur naar Yuanyang, die volgens het ritschema 4 uur onderweg is, maar om onduidelijke redenen pas 7 uur later aankomt. Daar vinden we naast het busstation een kamer voor 50 yuan en rond 6 uur gaan we, enigszins gaar van de reis, een hapje eten met de Duitse Jonas (die we tijdens de busrit hebben ontmoet en voor het eerst in China is en het eigenlijk nog niet kan geloven dat hij er is).
Tijdens het eten spreken we af dat we morgen samen de tour van de omgeving gaan doen omdat er slecht weer voor de daarop volgende dagen word voorspeld.

De volgende dag (14-09) om 05.30 is er erg veel mist en nauwelijks zicht buiten, bovendien is mijn snotbui van gisteravond uitgegroeid tot een grieperig gevoel met geweldige loopneus waarop ik besluit dat het beter is als ik in bed blijf, dus gaat Gea met Jonas en nog 2 meiden op pad.
Gea's inbreng vanwege ziekte:
We vertrekken eerst met z'n 2-en naar de zonsopgang, hmmm, vrij mistig, op het moment suprême trekken er toch nog wat flarden wolken weg waardoor we letterlijk een tipje van de sluier opgelicht zien. Snel maken we wat foto's, het is zo voorbij! Dan rijden we naar een groentemarkt, waar eigenlijk van alles te koop is (zie de video 'ducksale'). Het is een feest voor het oog met alleen Hani mensen, een minderheidsgroep, en hun handelswaar. We zien geen andere toeristen op dit onchristelijke uur. Wel zien we een live slachtpartij van een waterbuffel. Een Hani dame zwaait geroutineerd met een mes en hakt de arme buffel aan stukken. Er hangen al 2 poten aan een haak, opeens zegt onze gids, het beweegt nog! En inderdaad, de aderen in de afgehakte poot kloppen nog! Bizar! En dit tafereel is gewoon te zien aan de kant van de weg, tussen de kramen met groenten, kleding, kippen en biggetjes van de markt. We lopen nog een uurtje door prachtige rijstvelden maar helaas trekt de bewolking weer binnen, wat het uitzicht bederft, maar de omgeving wel des te mystieker maakt. We bezoeken nog een dorpje (heel pittoresk!) en zijn rond 10 uur terug. Die middag gaan we, weer zonder Roger, maar nu met een Zwitserse en Française naar de zonsondergang. Het ziet er veelbelovend uit en we hebben prachtige fotomomenten in de rijstvelden. De ondergang zelf is ietwat bewolkt maar het licht is prachtig! Na deze avonturen gaan we borrelen en BBQ-en, vrij hete vleesstokjes met zo mogelijk nog hetere saus, wat groenten, en alles onder een tentzeil met een paar houten bankjes om een vuurtje met een rooster. Een biertje erbij, geweldig. Voor Roger nemen we een doggy-bag mee!
En dan nu weer terug naar Roger:
De 15de voel ik me een tikkie beter, het weer is omgeslagen naar regen en we gaan op pad naar de volgende stad, Jianshui.
Dat blijkt toch gecompliceerder dan gedacht, in 1ste instantie wordt er gezegd in het busstation dat er geen bus naar Jianshui gaat, even later blijkt dat toch mogelijk en wel om 10.30 dus wij kopen kaartjes en wachten tot 10.30....geen bus, 10.45....geen bus, 11.00...geen bus en dan om 11.15 worden we gewenkt om achterin een minibusje te gaan zitten, krap tussen onze eigen en andere bagage vrezen we het ergste.....4 uur achterin dit stuiterende ding, nee please.
Gelukkig daalt dit kleine ding enkel de berg af naar het busstation van een iets grotere plaats waar we wisselen, en wederom achterin, in een iets grotere maat bus komen te zitten.
Daarin leggen we krap zittend tussen de chinezen op de achterbank de rit naar Jianshui af, gelukkig stuitert deze wat minder.
Na 3 uur hobbelen zijn we er dan toch, Jianshui, en we gaan op zoek naar een hotel in deze charmante stad, even later parkeer ik Gea met de bagage en loop een aantal hotels af en stuit dan op het zeer Chinese Hui Yuan Lou hotel, veel rode lampionnen, fraaie badkamer, goed bed, tv en zelfs een eetkamer en toch maar 110 yuan per nacht...dit wordt hem, ik loop terug naar Gea en de bagage en samen checken we in.
Doordat we bijna door ons geld heen zijn proberen we voor het avondeten een aantal ATM's voor de nodige cash.....maar helaas niet een die geld geeft, dan maar eten (in zeer sfeervol restaurant) en naar bed.
De volgende ochtend zijn we genoodzaakt om elke ATM in de stad af te lopen tot er om 12.30 eindelijk 1 positief reageert en duizend yuan uitkeert, en die stond natuurlijk 150 meter van ons hotel.....in de andere richting, zal je altijd zien.
De rest van de dag spenderen we aan een lekkere lunch in hetzelfde tentje als gister en een bezoek aan de Confucius tempel, een heerlijk rustpunt voor een uur of 2.
We sluiten de dag af in het oh zo sfeervolle restaurant (3de keer) met een Chinese fles rode wijn.
Op onze laatste dag in Jianshui regelen we bustickets naar Kunming en gaan met tuk-tuk naar een oude brug uit een vroege dynastie even buiten de stad en bezoeken de Zhu garden terug in de stad.
De volgende ochtend (18-09) gaan we om 10.05, voorin op plek 4-5, in een luxe bus naar Kunming waar we om 2 uur aankomen op een gloednieuw terminal blijkbaar ver buiten de stad.
Volgens de LP moeten we stadsbus 64 hebben om bij het hostel te komen, maar die is nergens te vinden. De locals roepen dat het bus 184 moet zijn, die is er wel maar zit stampvol....dan maar een taxi, die volgens de LP maar 15 Yuan mag kosten.
20 minuten en 54 Yuan later staan we voor het Cloudland Hostel en dan blijkt dat de nieuwe busterminal ongeveer 3X de afstand van de oude is...vandaar.
Dan dient zich direct een nieuw probleem aan: Cloudland is vol, in zoverre, er zijn alleen nog dorms (met z'n achten op kamer) of de luxe (180 Y), na even peinzen is het duidelijk: we nemen de luxe voor 1 nacht en boeken nu direct 2 nachten bij per internet voor een normale kamer die morgen ingaat, en dat bleek nog te werken ook.
Na dit avontuur wandelen we naar de kunstwijk en laat ik mijn verwilderde haardos inkorten tot de vertrouwde 'kuifje' look.

Na een heerlijke nachtrust wisselen we de volgende dag naar een goedkopere kamer op dezelfde etage, eigenlijk is alles hetzelfde behalve dat we geen eigen badkamer meer hebben en geen tv (die 60 Chinees gesproken zenders mis je echt !!!!!!!)
De volgende 3 dagen 'statten' we, van de Wallmart via Green Lake Park naar een boekwinkel (die wegens verbouwing gesloten is) en vervolgens met de bus naar de Carrefour.
We gaan naar de vogel en bloemenmarkt, die toch een beetje 'commercieel' is en tegenvalt.
Met de stadsbus hobbelen we bergop naar de Bamboo tempel, met zo'n 500 beelden waarvan enkele met surfende boeddha's, waar een heerlijk rustige atmosfeer is.
We vinden in de bamboetuinen een Chinese man en vrouw die gezellig thee zitten te drinken. We worden vriendelijk uitgenodigd een kopje mee te drinken en de man blijkt een thee handelaar te zijn die ons overlaad met minuscuul kleine kopjes thee, die allemaal weer anders smaken. Het hoogtepunt is een bolletje thee van 2 cm die 20 dollar zou moeten kosten. Het smaakt lekker, maar 20 dollar? Het is een bijzondere ontmoeting in een praktisch verlaten tempel tuin.

Via een andere lijn van de busdienst gaan we naar de golden tempel, een fraaie taoïstische tempel met een prachtige klokkentoren (de klok zelf is 5 meter hoog en 14 ton zwaar) en beeldentuin, die na een uitputtende lange trap te bereiken zijn. De eindhalte is bij de hortus expo waar je via de expo voor 180 yuan naar de tempel kan, met een vervolgbus kan je ook een halte verder naar de andere ingang van de tempel waar de toegang 30 yuan p.p. is.......jaja, zo kennen we er nog wel een paar.
Op de terugweg met bus komen we moervast in de spits te zitten, we stappen maar uit en lopen een uur door de stad terug.
22-09, We slapen en checken uit, gaan nog even shoppen en besluiten om toch maar een rolkoffer erbij te kopen (de bibliotheek word te zwaar voor de rugzakken) in de Wallmart, alle maaltijden vandaag nuttigen we in het hostel (de keuken is best goed) en om 23.00 gaan we met de nachttrein naar Dali.
23-09, 06.00 aankomst in Dali, met een volle stadsbus rijden we naar de old town van Dali waar we inchecken bij Jade Roo, eenmaal op de kamer slapen we tot 12.00.
Na de lunch gaan we op zoek naar boekwinkels, die we niet vinden, ontdekken the old town en vinden het allemaal erg pittoresk.
Na het avondeten in de Bamboobar relaxen we op de kamer met een dvd-tje van Michael Palin's Himalaya, al met al een rustige dag.
De volgende dag vervolgen we het tempo van gisteren, we wandelen over de stadsmuur, we vinden uiteindelijk toch een boekwinkel alleen blijkt deze meer dvd's dan boeken te verkopen, en zeker geen Nederlandse.
We willen gaan lunchen bij Marley's maar deze is wegens verbouwing gesloten dus word het Jack's waar we 's avonds ook dineren vanwege hun beroemde lasagne, maar voor dat regelen we de bustickets naar Shangri-la, printen de vliegtickets opnieuw en huren 'electric bikes' voor morgen.
De 25ste: Brommerdag op z'n elektrisch, heel milieubewust rijden om 9 uur naar het meer en maken daar een korte wandeling, we vervolgen daarna onze weg naar de Wu Wei Si tempel waar cursussen Tai Chi worden gegeven, daarna terug naar het hostel voor een lunch en een dosis elektra want erg lang houden ze het niet vol, met volle maag en accu gaan we vervolgens de andere kant op naar de kabelbaan de bergen in naar de Qingbi waterval in een prachtig natuurpark, een paar uur later gaan we met de eerste regendruppels weer naar beneden en rijden terug naar het hostel, onderweg zien we de regenbuien aan onze rechterhand in de bergen hangen.
's Avonds eten we bij het Tibetan Café en pakken we de boel weer in.
Op 26 september nemen we de bus naar het meest noordelijke punt van onze zuid-China reis (hierna draaien we weer om richting Thailand), Shangri-la.
Maar daarover meer in deel 2.

(Deze keer is het verhaal zonder begeleidende foto's, het uploaden lukte in China niet, maar alle foto's staan natuurlijk wel op de fotopagina)