26-09 We nemen de bus naar het meest noordelijke punt van onze zuid-China reis (hierna draaien we weer om richting Thailand), Shangri-la.
We vertrekken om 8 uur vanuit Dali en alles lijkt goed te verlopen totdat we na de lunch (rijst met ei en tomaat) op een smalle B weg in een file komen te staan, eerst denken we nog 'het zal wel een Chinees in een auto zijn die probeert de 1ste versnelling te vinden' maar na een kwartier lopen er steeds meer mensen buiten op straat en krijgen we het gevoel dat er meer aan de hand is.
Ik ga op onderzoek uit en jawel, er ligt een vrachtwagen op z'n gat in de berm en een kraanwagen staat midden op de weg die pogingen doet om hem eruit te trekken, en natuurlijk een honderdtal Chinezen die elk een mening hebben hoe dit op te lossen.

Hoe dit heeft kunnen gebeuren is een raadsel, wat wel duidelijk word is dat het in de nacht is gebeurt en dat het geen ongeval met derde was en dat hij vol met appels zat.
Wat er volgens mij is gebeurt: Hij is verkeerd gereden en heeft 's nachts geprobeerd op de weg te draaien, is iets te ver doorgereden en is achteruit naar beneden gegleden.
Al met al word dit een oponthoud van ongeveer 2,5 uur voor de truck weer op de weg op z'n wielen staat, en tegen zevenen zijn we pas in Shangri-la in het GH van Kevin.
Na hapje Yak eten in Potala restaurant in Old Town gaan we vroeg naar bed, met dekbed en elektrische onderdeken want het is aardig chilly hier en we zijn de kou niet echt meer gewend.
Dag 1 in Shangri-la bezoeken we de boeddhistische tempel met het grootste 'prayerwheel' van China, de lunch doen we bij een ander hostel, die het lekkerste broodje champignon serveert wat ik ooit heb geproefd en ook de meest weirde caesar salad.
In de middag gaan we naar een monestary waar we, d.m.v. onze fake studentenkaarten uit Bangkok, 55 i.p.v. 85 yuan p.p. betalen om binnen te komen, om ons vervolgens door dure monniken voor het hoofd te laten slaan, maar wat me nog het meest verbaasde is dat er rondom de diverse tempelgebouwen gewoon marihuana stond te groeien en te bloeien, ik dacht dat dat ernstig verboden was in China......
Dag 2 in Shangri-la huren we fietsen en peddelen we naar het Napa lake, erg fraai meer in rural omgeving, de tocht hield op toen de weg na 15 km door het meer bleek te zijn opgeëist, alleen voor 4X4's was de doorgang mogelijk.
Rond 3 uur zijn we weer terug in het dorp en gebruiken de fiets om bij het busstation tickets te kopen voor de ochtendbus naar de Tiger Leaping Gorge.
29/09 Om 8 uur brengt Kevin ons met z'n Landcruiser naar het busstation waar we een comfy airco bus nemen naar de TLG, tijdens de rit maken we kennis met een canadees stel die dezelfde trek gaan doen en blijkbaar al 2 nachten naast ons sliepen bij Kevin.
Na een uur of 3,4 stappen we in Qiao Tou bij het begin v/d Gorge uit en gaan op zoek naar 'Trekkers' waar we de grote rugzakken voor een nacht kunnen achterlaten, Trekkers blijkt gesloten en we worden doorgestuurd naar 'Jane's' een klein en geinig GH vlak bij de start v/d Gorge.
Daar laten we (tegen betaling) de rugzakken achter en het Canadese stel gaat gelijk op weg, ik neem een kop koffie en een vlug ontbijt en dan gaan we op pad naar de Tiger Leaping Gorge.
Stel je bij de TLG voor dat je over een smal muilezelpad loopt op +/- 2000 mtr hoogte, door een kloof met diep onder je de Yangtse rivier die angstaanjagend raast en kolkt, en naast en boven je torenen grillige bergen tot 6000 meter hoog.

En dat doe je dan 9 uur lang, wat de meeste (incl. onszelf) niet in 1 dag doen maar het opsplitsen in 2 of meer dagen, en daarvoor zijn er in de dorpjes die je om de 2 uur tegenkomt voor het gemak guesthouses die eten, drinken en slapen verstrekken.
Het is behoorlijk warm als we om half 11 op zoek gaan naar het ingangspad, een man met muilezel (die ons al direct op zijn ezel wil hebben) wijst ons weg en we wandelen de eerste kilometer vals plat, het valt best tegen, maar we nemen er de tijd voor en stoppen regelmatig voor water, schaduw en vergezichten..... en blijven de ezelhoeders vriendelijk doch beslist afwijzen.
Zo rond 1 uur komen we aan bij het eerste dorp en nuttigen de lunch bij het GH aldaar, Family Naxi en rusten een uurtje uit voor de volgende en zwaarste etappe, de '28 bends' een trek met 28 bochten waarin je ruim 200 meter omhoog klimt.
Maar wij laten ons niet gek maken die middag en na uren klimmen en ruim 30 pauzes bereiken we de top op 2670 meter die bij een dorpje en het volgende GH ligt, het Tea Horse GH, daar besluiten we het bij te houden voor vandaag en we nemen een kamer, terug in de courtyard bij een kopje thee zien we tot onze verbazing het Canadese stel binnenkomen, ze blijken 2 uur verkeerd te zijn gelopen vanochtend, en schuiven aan voor een kop thee.
Even later schuift er ook nog een Zweeds stel aan en met z'n zessen gaan we aan het avondeten met een biertje, niet lang na het eten houd eenieder het voor gezien en het is al snel rustig in Tea Horse.
De volgende dag gaat de wekker even voor achten en na een snel ontbijt zijn we om kwart voor negen alweer op pad, de route die nu voor ons ligt is een stuk makkelijker dan die van gisteren en we genieten van de geweldige vergezichten en watervallen die we onderweg tegenkomen.
Rond 1 uur 's middags bereiken we het eindpunt, nou ja eindpunt, je kan vanaf hier nog een uur naar beneden klimmen naar de Tiger Leaping Stone in de Yangtse rivier, die de tijger ooit heeft gebruikt om aan de overzijde te komen.......Chinese legendes, en dan natuurlijk terug ook weer ruim een uur naar boven.
Nee, wij vinden het wel goed zo, we kijken tijdens de lunch vanaf het terras van Tina GH naar beneden naar de steen en zien dat het goed is.......mooie steen.
Na de lunch kunnen we een plek regelen in een busje die ons terugbrengt naar de rugzakken en daar ook nog even wacht alvorens hij ons verder brengt naar Lijiang, het worden uiteindelijk 2 busjes want de 1ste kan niet door de wegopbreking heen en we moeten 5 minuten wandelen naar een andere bus die de rit naar Lijiang afmaakt waar we om 6 uur aankomen.
Daar checken we in bij Mama Naxi Nr.1 in een redelijk dure kamer, die we de volgende dag al inruilen voor een bij Mama Naxi Nr.3, lekker simpel wederom.
We eten 's avonds bij little Lijiang bookstore, die behalve dus boeken ook geweldig eten in huis heeft.
De volgende dag is het 1 Oktober, de nationale feestdag in China (oprichting van de People Republic China) en het is gruwelijk druk in Lijiang, normaal loopt het al vol met Chinezen in dit land, dat is normaal, maar nu lijken het er wel 3 maal zoveel, en allemaal slenteren ze in groepsverband, er is niet meer doorheen te komen, dus we slenteren die dag achter de Chinezen aan en bekijken dit fraaie dorpje.
De volgende dag besluiten we vroeg (07.00) op te staan om voor de drukte nog wat foto's te kunnen maken van het fraaie dorp en blijkbaar zijn er toch chinezen met hetzelfde idee.

Om 10.00 zijn we terug bij Mama voor een laat ontbijt en besluiten dat we de middag ieder iets anders gaan doen, Gea gaat fietsen naar Baisha en ik besluit mijn aandacht aan het blog te wijden.
's Avonds eten we gezamenlijk het 'family style diner' bij Mama met nog 30 anderen, wij delen de tafel met 4 jonge Duitsers en een nieuw-Zeelander, het wordt erg gezellig en pas na de 4de ronde bier gaan we naar bed.
De volgende dag 03/10 nemen we alweer afscheid van Lijiang en Mama, wat een bijzondere vrouw is dit, als afscheid krijgen we nog een 'good luck' amulet door haar omgehangen en na een dikke knuffel gaan we op pad, terug naar Dali met de bus van 09.30.
Na 4,5 uur hobbelen, waarbij Gea zich niet prettig is gaan voelen en 45 minuten in een file staan 20 km voor het eindpunt, arriveren we in Dali, we bellen Mama Maxi Nr.2 (filiaal van) waarbij we geboekt hebben en worden opgepikt bij het busstation.
We checken in en gaan voor een drankje in Dali maar Gea knapt er niet van op en we gaan terug, nauwelijks op de kamer geeft Gea zich over aan het rotgevoel en duikt voor de rest van de avond in bed.......niet lekker.
Na lawaaierige nacht, zonder warm water in de ochtend en het feit dat we naar een kamer zonder badkamer moeten voor de komende nacht terwijl Gea nog niet geheel 'bien' is, besluiten we te wisselen van GH.
We gaan wederom naar Jade Roo, waar we op de heenreis ook al een aantal nachten zijn geweest, en belanden zowaar in dezelfde kamer voor dezelfde prijs.
We besluiten toch de volgende dag weer verder te gaan dus kopen we bij peter travel service voor 230y p.p. bustickets voor de nachtbus naar Jinghong.
We doen de rest van de dag rustig aan, eten heerlijk in een vegetarisch restaurant, en doen nog een filmpje in de dvd speler.
Na een goede nacht voelt Gea zich een stuk beter en dat is maar goed ook want we hebben een flinke rit voor de boeg, maar eerst een rustig ontbijt, dan wat boodschappen doen, en om 12 uur stappen we in de bus naar Dali new town, eindhalte treinstation, vanaf daar is het een klein stukje lopen naar het busstation waar de sleeperbus naar Jinghong klaarstaat.
De busrit verloopt prima, hij vertrok om 14.00 en de hele rit lig je als het ware op bed, wel relaxed, 2 nadeeltjes: ik had een rammelend raam wat na 4 visitekaartjes in stukken was opgelost en Gea had last van een opengaand raam.
's Avonds rond 7 uur eten we simpel rijst met vlees en ei en zien een nest kleine hondjes waar je beter aan doet om niet bij in de buurt te komen wegens een zeer waakse mama hond.
Om 6 uur de volgende ochtend, 06/10, komen we aan in Jinghong, we worden niet wakker gemaakt, dus slapen we verder, en als het rond 8 licht wordt komen we erachter dat we bijna als laatste nog in de bus liggen.
We nemen een taxi naar Banna College Hostel maar dat ziet er verlaten uit en er blijkt niemand thuis, dus nemen we een 2de taxi en laten ons afzetten in een straat waar meerdere GH en restaurants zitten.
Daar nemen we eerst een ontbijt bij Mei Mei cafe en komen 2 bevriende Singaporesen die we in Kunming hebben ontmoet tegen, we kunnen in hun kamer bij Jin Lan Hostel, zij checken uit na het ontbijt, spreken de taal, en maken een deal voor ons, 50 Y per nacht met airco en tv, niet gek....
We kopen bootkaartjes bij Mekong cafe, het plan is dat we per fast boot over de Mekong rivier naar Thailand gaan, zo ontlopen we de visa voor of Laos of Myanmar, de rivier vormt namelijk de grens tussen beide landen.
De rest van de dag lopen we een stuk langs de Mekong rivier en checken het Forrest cafe voor drankje en hamburgers en eindigen weer in het Mekong cafe wat erg goed eten en een vriendelijke waard blijkt te hebben.
De volgende ochtend na een ontbijt bij Mekong cafe wandelen we via supermarkt en post naar de botanische tuin, ook deze keer maken we gebruik van onze studentenkaarten en verlagen we de toegang naar 40 i.p.v. 80 p.p., we lunchen op terras van de Dali bungalow in de botanische tuin en zijn op die manier heel even fotomodel voor de chinezen die langswandelen.
Na 4 uur botanisch onderzoek zijn we omstreeks 5 uur terug in Mekong cafe voor borrel gevolgd door een heerlijk diner champignons-hete kip-aubergine-vis met honing.
8/10 een rustig dagje met 's ochtends regen dus tijd voor bloggen, plakboek en bagage inpakken,in de middag gaan langs 3 winkelcentra en kopen eigenlijk niets, al het eten doen we die dag bij het vertrouwde Mekong cafe.
9/10 de dag dat we China weer verlaten, 06.00 uur op, 07.00 uur in haven bij boot, 07.30 douane, 08.00 vertrek boot, we krijgen zelfs lunch geserveerd aan boord in de vorm van rijst met prutje maar best lekker, af en toe stappen we even naar buiten om lekker uit te waaien maar dat doe je niet echt lang gezien de snelheid van de boot.
Tijdens de tocht maken we kennis met Jessica en Tom (uit USA) en Jan (uit NL) en gezamenlijk gaan we in Chiang Sean, Thailand van boord op zoek naar een geschikte slaapplaats voor 1 nacht.
Nadat we een aardige en goedkope plek gevonden hebben gaan we samen ook nog voor een hapje en het eerste terras waar we gaan zitten blijkt een Chinese tent....... dan toch maar Thais.