Op 22 April besluiten we om voor 4 dagen (2 dagen reizen en 2 dagen park) heen en weer te gaan naar het Nationale park in Jiuzhaigou, moet geweldig mooi zijn, volgens de vele verhalen die we horen, maar ook roept bijna iedereen: de reis van 10 uur is wel afzien.....we zijn benieuwd.
De ochtend start om 6 uur met de wekker, slaperig rennen we onder de douche door en gooien de laatste zaken in onze backpacks om dan stipt 7 uur de lobby van het hostel binnen te lopen, aldaar wacht een Maleisische medereiziger op ons (die ik voor het verhaal vanaf nu Huo ga noemen, omdat we eenvoudigweg zijn naam zijn vergeten) Huo dus, waarmee Gea gister heeft afgesproken een taxi naar het busstation te delen.
Na groet en handdruk gaan we met de taxi naar de bus, aldaar blijkt dat van de 2 bussen die vandaag naar Jiuzhaigou rijden er 1 kapot is dus rijd er maar 1, de plaatsindeling van de bus is nu dus volgens het 'first come, first serve' principe (voor het eerst ben ik blij dat ik ergens te vroeg ben) en we nemen met stoelkaartjes 2 en 3 stoel 1 en 2 in beslag.
Natuurlijk duurt het niet lang alvorens de eigenaar van kaartjes 1 en 2 zijn plaatsen komt opeisen, in dit geval blijkt dat een jong chinees meisje met haar zwijgzame vriend te zijn, die druk en luidruchtig (gek dat ze dan wel vloeiend engels spreken) haar plekken opeist, met tegenzin (laat ik maar niet al te uitvoerig zijn over hoe kwaad ik werd) en later spijt geef ik toe en we verhuizen naar plek 16 en 17.
We beginnen de reis met de oudste en rustigste van de 2 chauffeurs, met rustigste bedoel ik dat hij toetert als het noodzakelijk is en rekening houd met het feit dat hij levende have achter zich heeft zitten, en rijden de stad door, helaas neemt de jongere chauffuer het na een paar kilometer van hem over en daarmee begint een wild festijn van toeteren bij letterlijk alles wat beweegt of kan bewegen en sturen met een bus van 20 meter alsof je in een Fiat 500 rijd, je begrijpt dat we ons schrap zetten en vloeken dat we geen niergordel om hebben gedaan.
Na een enerverende rit van zo'n 150 km (de helft van het totaal schat ik) de stad uit en de snelweg op en weer af stoppen we, op een tweebaansweg met de bergen in zicht, bij een tankstation en opgelucht dat we dit deel hebben overleefd springen we de bus uit en strekken de benen, ik besluit toch even gebruik te maken van het toilet en ervaar het smerigste toilet dat ik ooit heb gezien.
Lang duurt deze pauze niet want als de tank vol zit worden we gesommeerd om snel te gaan zitten en de rally gaat verder.
Vlak voor we de bergen in rijden in, naar ik vermoed, Pingwu stoppen we voor de lunch, de hele goegemeente rent een restuarant binnen maar wij besluiten om, in de enigszins frisse lucht, een boterhammetje in het park te doen luisterend, tussen het toeteren door, naar gezang uit de tegenover liggende boedistische tempel.
Na een half uur vertrekt de bus weer met gelukkig de oudere chauffeur achter het stuur, we slingeren langs een rivier omhoog de bergen in tot we om 4 uur 's middags de top bereiken van 3700 meter waar zowaar sneeuw ligt, hier houden we een korte fotostop

en vervolgen daarna onze weg weer naar beneden om rond 6 uur eindelijk in Jiuzhaigou te arriveren.
We pakken samen met Huo een taxi naar een hostel, ook een Chinese jongen van rond de 25 kruipt bij ons in de taxi (hij blijkt dat met Huo in de bus te hebben afgesproken) zijn naam is Cho en naar zijn mening is zijn engels matig, doch dat word in de komende dagen steeds beter.
In het hostel aangekomen en ingecheckt spreken we af om gezamenlijk met z'n vieren te gaan eten, en lopen naar een restaurant wat ons word aangeraden door het hostel, bij het bestellen besluiten wij om de Chinese kant te laten kiezen en te eten wat er op tafel komt en dat blijkt geen slechte keuze want we eten heerlijk daarna keren we voldaan terug naar de kamer en zetten de wekker op 6 uur.
Bonne nuit.

23 April. De wekker gaat vroeg en we springen uit bed, onder de douche en dan snel in de kleren, het is namelijk stervenskoud in de kamer, gisteren bij inchecken hadden we de keuze tussen wel of geen verwarming en wij, rasechte hollanders, dachten wel zonder te kunnen....tsja.....
We verzamelen om 7 uur zoals afgesproken in de lobby en pakken samen een taxi naar Jiuzhaigou Valley Nature Reserve aldaar aangekomen lopen we het ticketoffice binnen en willen een ticket voor 2 dagen kopen (op het internet hebben we gelezen dat je, door middel van het laten nemen van je pasfoto, de volgende dag zonder bijbetaling naar binnen mag, de moeite waard aangezien de dagprijs 310 yuan pp is, dat is grof 32 euro pp) maar dat blijkt volgens de mevrouw achter de balie niet meer mogelijk omdat de termijn daarvoor verlopen is, daarintegen blijf ik bij hoog en laag volhouden dat het op het I'net staat en vind dat zij zich daaraan moeten houden.
Voor dat het geheel escaleerd grijpt Gea in en we gaan voor de volle prijs zonder pasfoto naar binnen.
Eenmaal binnen stappen we in de parkbus die ons naar boven rijd tot we halverwege onze vrienden zien lopen en manen de bus tot stoppen, we springen eruit en de bus rijd weg.
Voor het eerst sinds 2 maanden ervaar ik weer de stilte van de natuur en geniet er met volle teugen van, na kort overleg kruisen we de asfaltweg en lopen over de paden en houten bruggen langs het riviertje stroomopwaarts tot we het eerste meer tegenkomen, daar houd ik even stil en vergeet het leed van de afgelopen 24 uur, wat is dit mooi, hoeveel moeite en trubbels het ook heeft gekost, dit is het helemaal waard!!!!!

De rest van de ochtend word een opeenvolging van mooie meren, stroompjes en grote en kleine watervallen de een nog mooier, overweldigender of subtieler dan de andere.

Tegen het middaguur arriveren we bovenaan de rechterzijde van het park (nu nog de linkerzijde en de onderkant) waar we lunchen en een schitterende halo om de zon heen zien die by the way op deze hoogte pittig aanvoelt.

Na de lunch pakken we de bus en dalen af naar de Y splitsing om daar via de linkerzijde weer omhoog te gaan, helaas word wandelen ons afgeraden omdat de lagerliggende meren droog staan, bummer.... de enige mogelijkheid lijkt met de bus omhoog en het bovenste meer bezichtigen wat we dan maar doen.
Boven aangekomen is er eigenlijk niet veel meer te zien dan een groot bergmeer waarvan het waterpeil duidelijk een meter of 15 te laag is, we volgen Cho die, een verboden toegangbord volkomen negerend, richting de rand van het meer loopt waar zich, buiten het zicht van de grote menigte, een vanwege laag waterpeil afgedankt havenponton ligt en diverse speedbootjes als oud vuil zijn achtergelaten, dit is een bizar plaatje.

Na een paar minuten foto's maken en rondlummelen keren we terug naar de bus die ons terugbrengt naar de Y splitsing, terwijl we naar beneden gaan overleggen we wat te doen, het is dan rond 2 en het park sluit om 6 uur, nadat ieder zijn zegje heeft gedaan besluiten we om het laatste stuk (van Y splising naar receptie) vandaag maar te doen en er over na te denken om morgen een ander park te doen.
Zo gezegd zo gedaan vervolgen we de weg wandelend naar beneden er ervaren nog een aantal fraaie meren, toch blijken we het mooiste die vroege ochtend alleen en in alle rust te hebben gezien.
Rond half 6 eindigen we de dag in Jiuzhaigou Valley Nature Reserve en lopen de laatste kilometer van die dag naar hetzelfde restaurantje bijna naast het hostel voor een Chinese hotpot met onze vrienden.
Tijdens de hotpot spreken we af dat we de volgende dag gezamenlijk het Huanglong Valley Nature Reserve gaan bezoeken waarop Huo direct zijn telefoon pakt en iemand belt.
Nadat hij heeft opgehangen vertelt hij dat dat de taxi chauffeur was en dat hij een werelddeal heeft gemaakt: voor 360 yuan met z'n vieren per taxi heen en weer naar Huanglong, dat is 90 pp en komt neer op hetzelfde als je per bus zou betalen, en dat is goed nieuws want ook de toegang tot Huanglong blijkt niet goedkoop (280 yuan zeg zo'n 29 euro pp).
Nadat we terug zijn gelopen naar het hostel en op bed nog even napraten over deze prachtige dag, kom ik tot de conclusie dat ik vanochtend mezelf voor niks op de kast heb gejaagd.
Bonne nuit.

24 April De volgende ochtend slapen we iets uit en komen rond 8 uit bed, de taxi komt stipt om 9 uur voorrijden en we vertrekken voor de 3 uur durende rit naar Huanglong.
De eerste 1,5 uur gaat over prima asfaltwegen tot aan het plaatsje ........ , dan begint een slingerende klim over een slechte weg, die voor 80 % 'under construction' is, naar de top van een 4966 hoge berg,
'Under construction' komt in China neer op: bulldozers midden op de weg, enorme vrachtwagens vol zand, veel kleine tractoren met aanhanger vol keien, walsen die cementplaten plat drukken, zwaar overbeladen vrachtwagens en touringcars vol passagiers, dit hele verhaal probeert zich over een weg te werken wat eigenlijk een 4 tot 6 meter breed modderpad is zonder afscherming tegen de peilloze afgrond.

Tel hier het feit bij op dat we dwars door de bewolking gaan en dus geen hand voor ogen zien, dan begin je te voelen welke doodsangsten wij 1,5 uur lang hebben uitgestaan.
Gelukkig blijkt onze taxichauffeur een zeer vaardige ex-vrachtwagenrijder te zijn die zijn kleine Toyota smoothly naar Huanglong loodst.
Aldaar komen we rond 11.30 aan en beginnen eerst met lunch in een klein lokaal restaurant, een menukaart is er niet dus wij zijn weer blij met onze Chinees sprekende vrienden.
We genieten van een pittige lunch en vertrekken na afgerekend te hebben richting de kabelbaan van het Huanglong Valley Nature Reserve.
Deze zal ons direct naar de top brengen vanwaar we naar beneden lopend de uitgang zullen bereiken, boven aangekomen lopen we eerst door een besneeuwd dennenbos alvorens we het eerste uitkijkpunt bereiken en het is alsof de duvel er mee speelt want het uitzicht is wederom niets door laaghangende bewolking.
We gaan dus maar verder en bereiken na enige tijd het eerste kalkbassin (waar dit park om bekend staat) met smaragdgroen water, prachtig al is het nog steeds wel wat mistig.

Helaas voor ons was dat het enige bassin waar water in stond (de Chinezen gaan je echt niet van te voren vertellen dat er geen water is) van de ruim vijftig die we verder in de afdaling tegenkomen.
Enigszins teleurgesteld keren terug naar de taxi om de helse duivelsrit in omgekeerde volgorde nogmaals mee te maken.
Terug in Jiuzhaigou eten we nog 1 maal in 'ons' restaurant en duiken vroeg in bed, morgen weer 10 uur in de bus terug naar Chengdu.
Bonne nuit.

25 April Om 7 uur staat onze vertrouwde taxichauffeur weer voor de deur om z'n laatste (korte) rit met ons te maken naar de busterminal, zo'n 2 km van het hostel.
Na een ontspannen ritje arriveren we bij de bus en we zoeken onze plek op, we zitten op de voorlaatste rij naast elkaar,
Onze Maleisische vriend heeft minder geluk, hij zit achterin naast het raam wat s'nachts open heeft gestaan en die nacht heeft het behoorlijk geregend dus een klamme terugrit voor Huo.
De terugrit zelf was voor mijn gevoel korter dan de heenrit (in tijd was hij evenlang) en verloopt redelijk goed, alles went he.
In Chengdu nemen we afscheid van Cho en pakken samen met Huo een taxi (help....weer een groen/zilveren VW jetta) naar ons vertrouwde hostel van Sim, aldaar krijgen we onze oude kamer terug en blijkt de groep naar Tibet gegroeid te zijn tot 12 personen.
We besluiten om bij Sim wat te happen en komen die avond zo'n beetje de hele Tibetclub tegen inclusief 1 nieuwe: een hollander..... maar daarover de volgende keer meer.
Bonne nuit.