We mogen weer in de D trein (van Deluxe) van Chongqing naar Chengdu. We komen in de middag aan en checken in bij Sim's Cozy Garden Hostel. Het klinkt gezellig en we vinden het gelijk al leuk. We duiken nog even het openbaar vervoer in naar het centrum en groeten Mao op het plein.
We eten in het inmiddels vertrouwde tl-licht onze eerste maaltijd in Sichuan, erg la (pittig) en ma (een soort prettige verdoving op je tong). De keuken van Sichuan is beroemd, en wij kunnen het er nu al mee eens zijn, het is heerljk!

De volgende dag is een was en versteldag, nee niet zelf, maar een naaister verhelpt diverse scheurtjes en zoompjes voor 30 eurocent. We proberen het naar boven af te ronden, maar gek genoeg willen Chinezen geen fooi. 's Avonds kijken we Little Buddha op onze kamer.
Dan lassen weer een sightseeing dagje in, we struinen langs het huis en tuin van de grote Chinese dichter Do Fu, lunchen weer heerlijk, eten suikerbeesten in het park en drinken thee op de antiekmarkt.
We gooien er nog een tempeltje tegenaan en eindigen de dag met een super Sichuan dish.

Panda's
Dan is de grote dag aangebroken, de Giant Panda-dag. Om 7 uur vertrekken we, om op tijd te zijn voor het voeren. We zijn met z'n 3-en en bezoeken de Giant Panda Breeding Research Base van Chengdu. Het park waar we eigenlijk heen wilden in Wolong is vanwege de aardbeving in 2008 gesloten, maar iedereen verzekert ons dat we hier genoeg kunnen genieten. En als we om half acht de eerste panda een stickie bamboe zien knabbelen raken we toch wel van 'ohh' en 'ahhh'.

We kunnen bijna niet ophouden te fotograferen, maar we moeten door, er zijn er nog veel meer. We gaan eerst naar het kleinere familielid, de rode panda, en daarvan willen er wel 2 mee naar huis nemen! Wat een schatjes.
Maar als we daarna de 3 maanden oude giant panda's zien, gaan we toch twijfelen, zullen we er hier dan maar een paar van meenemen? Ze hebben een enorme aaibaarheidsfactor, en het is dat we van Hilde weten dat ze eigenlijk niet zo vrolijk zijn, anders hadden toch wel adoptieplannen in gang gezet! We lopen ze allemaal af, de kleintjes, de pubers, de grown-ups, ze zijn allemaal om te zoenen. Wel loopt het tegen elf uur en er liggen er al een aantal voor pampus. We krijgen nog een zeer educatief filmpje te zien van het daten, paren, werpen en zogen van de schatjes. Wel een gedoe voor zo'n beest dat eigenlijk alleen energie genoeg heeft om te eten.
Na het museum kunnen we onze gids overtuigen dat we toch nog een uurtje langer willen blijven en snel rennen we het vrij grote park weer in, We schieten nog wat prachige plaatjes en ik vind het nu al een hoogtepunt van onze reis. Ik had graag een video'tje toegevoegd met de kleintjes, maar de Chinese overheid heeft besloten youtube (en ook facebook trouwens) te blokkeren. Jammer, maar we proberen het wel in Nepal.
Als we terugkomen proberen we nog wat plannen te maken voor Tibet, maar op de een of andere manier worden ze niet concreet.

Leshan visa
De volgende dag gaan we naar Leshan, een plaatsje 2 uur bussen van Chengdu, die naast een Giant Buddha (71 meter hoog) ook nog een andere attractie heeft, een PSB (Public Security Bureau) waar we van gehoord hebben dat je de visum in 1 dag kan verlengen ipv 5. Dat loopt anders dan we denken. We vertrekken veel te laat (de snelweg was gesloten vanwegen de mist!), staan nog een uurtje in een enorme file, en komen pas na 12-en in Leshan aan. Het bureau is dan al met lunchpauze en we 'doen'eerst de Giant Buddha, een prachtig uit de rots gehouwen buddha-beeld. Bij de trap naar z'n voeten staat een enorme rij Chinezen en het duurt (horen we later van onze medereisgenoten) 3 kwartier om af te dalen, we besluiten dat maar over te slaan. We moeten eerst ook nog een registratie in een plaatselijk hotel regelen voordat we ons visum kunnen verlengen en onze buschaffeur is er blijkbaar voor het eerst, want hij kan niets vinden! We rijden wat rondjes en vierkantjes en als we het uiteindelijk gevonden hebben en het hotel geregeld hebben is het 4 uur en het vonnis luidt : morgen om 4 uur klaar.... jammer.
's Avonds proberen we ons verdiet te verdrinken in een Sichuan Hot Pot, de Chinese fondue variant.
We knappen er erg van op! De volgende morgen ga ik alleen terug naar Leshan en Roger heeft zich op het blog gestort. Uiteindelijk lukt het allemaal toch en we mogen nu tot 18 mei in China blijven.
Nu wordt het toch tijd om Tibet te plannen. We hebben al gezien dat we als we met z'n 2-en gaan ongeveer Euro 450 kwijt zijn aan de gids, de auto en chauffeur voor een 8 daagse trip naar de Nepalese grens. Als we 2 er bij vinden is dit al de helft! We hangen een briefje op, en gaan wat zitten plannen in de hal. Dan komen er 2 Israeli's bij zitten en voor we het weten hebben we aan het eind van de dag een groep van 11 man! Geweldig!
Wij hebben inmiddels een trip geboekt naar een Nationaal Park Jiuzhaigou en we besluiten de plannen 's avonds met z'n allen definief te maken.

Crash
Tussendoor zijn we uigenodigd voor de lunch door de eigenaar van het hostel, Sim.
We vertrekken in 2 taxi's met z'n zessen, en we zijn nauwelijk onderweg of onze taxi raakt in volle vaart pardoes een andere taxi die voorlangs komt scheuren. Het gebeurd allemaal in een flits en ik denk: oh jee.... maar als we als de donder uitstappen en alles even navoelen blijken we niets te mankeren, gelukkig. De belletjes van Ellen en het engeltje van Lisa hebben ons goed beschermd. De 2 meter lange Australier voorin heeft minder geluk en is met z'n hoofd tegen de voorruit geknald. Hij wordt afgevoerd met een ambulance en aangeslagen stappen we weer in een ander taxi, een vreemd gevoel.

De lunch is, ondanks de crash, gek genoeg fantastisch en als we terugkomen horen we dat de big guy al weer ontslagen is uit het ziekenhuis. Hij zou eigenlijk die avond vertrekken naar Tibet, maar besluit dit uit te stellen. Hij denkt aan een wiplash. We hopen voor hem dat het niet zo is!
We boeken 's avonds de trein naar Lhasa en betalen de helft aan voor de reis naar Tibet.
Morgen weer vroeg op, het duurt maar liefst 10 uur om met de bus in Jiuzhaigou National Park te komen!