Op 10 April vertrekken we vanuit Wuhan met de trein naar Yichang, het is de bedoeling om in de haven van Yichang een cruiseticket te regelen op een van de internationale cruiseboten die tussen Yichang en Chongqing de 'Three Gorges' route afleggen. De trein die we nemen is de K8084, waarbij de K staat voor: Kwaliteit laag of Karig in ruimte. In ieder geval iets anders dan de Luxe D treinen, en ben ook bang dat we de K meer gaan tegenkomen. Rond een uur of 1 komen we in Yichang aan, een stad die (zoals zo vele hier in China) volop in renovatie is en waar net buiten het station iedereen ons in zijn taxi wil hebben, wij wijzen dat vriendelijk maar beslist af en gaan zelf met de kaart in de hand op pad, na 5 minuten heen en weer lopen en dicht bij een ruzie komen we Rain tegen, een Chinese backpacker die vol bepakt op weg is naar een reisbureau om zijn bagage in te checken en ons wel op sleeptouw wil nemen, onderweg legt hij (in het Engels) uit dat je in de haven enkel dagtickets kunt krijgen en voor een langere trip dus bij een reisbureau moet zijn.
Wijs geworden door zijn info stappen wij vervolgens met andere ogen het reisbureau binnen en krijgen daar een redelijk aanbod voor een 4 dagen cruise en de keuze uit 2 schepen, de een westers en de ander chinees, van beide hadden we al foto's gezien op het internet en die chinese is wel erg apart en word dus ook onze keus, we pingelen er nog 100 yuan pp vanaf en gaan voor 1800 yuan pp accoord voor een 4 daagse all-in cruise.
We spreken af met de reisbureaumanager om om 5 uur weer bij het reisbureau te zijn want hij zal ons dan persoonlijk naar het schip brengen, het is dan 3 uur en we gaan een lichte lunch doen, denken we, het word uiteindelijk wat snacks en fruit op een bankje in het gloednieuwe centrumpark.
Om even voor 5 zijn we terug bij het reisbureau en worden met een luxe hyundai busje in Chinese kamikaze stijl naar de boot gebracht waar we de komende 4 nachten zullen slapen, na een kwartiertje scheuren komen we bij de steiger en daar ligt hij of zij, met enorme drakenkop op de boeg, de Dragon.
We worden hartelijk ontvangen door Jerry onze Chinese engelssprekende tourguide en chillen en exploren de rest van de avond aan boord van een verdacht leeg schip.

De volgende ochtend (11-04) worden we al varend vroeg gewekt door een liftmuziekje dat niet bepaald ontspannen uit het speakertje in het plafond van onze hut komt, direct gevolgt door een stem (Jerry) die in het Chinees en vervolgens gebroken Engels aankondigd dat het onbijt nu word geserveerd gevolgt door 'make your way' later begrijpen we dat het de bedoeling is om als de sodemieter naar de ontbijtzaal te gaan, maar op onze 1ste ochtend doen we nog rustig aan en komen als laatste in de onbijtzaal, daar zitten reeds 28 chinezen aan 3 grote ronde tafels met op elke tafel een grote glazen draaischijf vol met schaaltjes met gerechten, aan een van de tafels zijn nog 2 stoelen leeg dus de keus van zitplaats is zeer beperkt, we nemen plaats op de stoelen en ik breek het ijs door met enigszins luide stem 'Good Morning' te zeggen en rond te knikken, van de tafels komen diverse reacties en men gaat verder met het onbijt wat zo goed als in zijn geheel bestaat uit chinese gerechten, wij starten voorzichtig met broodjes jam, (gelukkig is er ook koffie) cake en stukjes omelet maar laten de gekookte groentes en andere zeer pittig uitziende zaken voor wat het is en sluiten af met wat fruit.
Na het ontbijt gaan we terug naar de hut om nog wat spullen voor de excursie te pakken, we zijn nog geen 5 minuten bezig of daar is het speakertje: verzamelen voor de '3 Gorges dam' excursie in de lobby, we gaan naar beneden waar iedereen reeds is en krijgen een 'bootbadge' omgehangen, gaan van boord en klimmen in een forse touringcar die na een paar keer tellen van de koppen vertrekt richting dam.
Het is een druilerige, mistige dag en bij de dam aangekomen blijkt dat pas goed zichtbaar, eigenlijk meer onzichtbaar, de dam is (in zijn geheel) eenvoudigweg niet te zien, we zien een fraaie maquete binnen in een gebouw en vele foto's maar de lengte van de echte dam blijft onzichtbaar, wel zien we de sluizen waar we straks doorheen gaan en die zijn (zelfs van deze afstand) behoorlijk groot.
Niet geheel tevreden (ik had graag de massaliteit van het bouwwerk gezien) keren we rond het middaguur terug naar het schip waar het al weer bijna lunchtijd is (daar gaan we weer) net terug in de hut, speakertje, gang naar eetzaal, zelfde 2 lege stoelen aan dezelfde tafel, de tafelsetting was die ochtend om 08.00 voor de rest van de reis bepaald, deze lunch wagen we iets meer en komen er achter dat je met iedereen rekening dient te houden als je de draaischijf aanraakt en deze ook vast moet houden als je opschept anders gaat het schaaltje er vandoor en blijf je met de opscheplepel achter ook merken we dat een van de chinezen aan onze tafel in werkelijkheid Amerikaan is en heel aardig engels spreekt, zijn naam is Stan en hij legt bij veel gerechten uit wat we gaan eten en geeft daarbij ook gelijk een gradatie van binnenmondsverbranding, we komen erachter dat Stan met pensioen is en van wandelen houd (zijn vrouw juist niet dus die is niet mee) en deze trip voor de 2de keer doet, de 1ste keer deed hij voor de dam bestond dus hij doet een beetje 'zoek de verschillen'.
Tijdens de lunch vaart het schip de eerste sluis binnen en direct na de lunch spoeden we ons aan dek om dit gebeuren te aanschouwen, wat we daar zien is werkelijk enorm indrukwekkend, met een verval van 30 meter per sluis en dan 5 elkaarvolgende sluizen kun je je daar wel iets bij voorstellen.

Na de sluizen komen we in het meer wat de Yangtze rivier daar achter de dam heeft gevormd en stomen stroomopwaarts door de eerste gorges, de Xiling gorge, naar Wushan.
We gaan naar de hut om nog een uurtje te chillen en Gea neemt een bad, althans dat dacht ze, want wat blijkt het bad stroomt niet goed door en de badkamer dreigt langzaam vol te lopen, niet het beste idee op een boot dus we roepen hulp in die even later komt in de vorm van een kamermeisje die heel vaardig het badfilter uit de vloer frummelt en het gebadder kan beginnen voor Gea.
Na ongeveer een half uurtje badderen begint het speakertje te verkondigen dat het avondeten genuttigd kan worden maar Gea ligt nog in bad en ik maak me niet zo druk over het exacte tijdstip van aanvang, totdat de telefoon gaat en een nogal drukke Jerry aan de andere kant van de lijn roept dat we toch haast moeten maken, ik wimpel het telefoontje af met 'my wife is still in the bath and it could take another 15 minutes' na een paar minuten wederom telefoon, ditmaal een duidelijk gestresste Jerry die verteld dat de kapitein op ons staat te wachten en we nu echt direct moeten komen, op dat moment schiet er door mijn hoofd 'captain welcome diner' en roep dat we onderweg zijn, motiveer Gea om in de vijfde versnelling te gaan en we lopen richting diner, bij binnenkomst begint het schaamrood al te stijgen, iedereen staat op en de kapitein die naast onze tafel staat proost op onze gezondheid, we pakken snel ons glas en proosten terug en ronden de tafel al proostend af en gaan zitten, hebben wij dit !!!!!!
We starten de maaltijd die geweldig is en uit zo'n 20 gerechten bestaat met aan het einde fruit.
Na het avondeten hou ik het voor gezien en ga op bed een beetje zappen, Gea heeft nog wel zin en duikt bovendeks het avondvertier in, wat daar werkelijk gebeurt merk ik 2 avonden later pas maar op dit moment heb ik de indruk dat we een kudde olifanten aan boord genomen hebben, Gea komt even later binnen en zegt dat het erg leuk was en verder niets, had je maar moeten meegaan.
Weltrusten.

De volgende dag (12-04) zijn we wel op tijd zijn voor ontbijt, lunch en diner, en de excursie vandaag gaat naar de 'Lesser 3 Gorges', daarvoor meren we aan in Wushan en stappen over op een soort hoge rondvaatboot die ons 1,5 uur stroomopwaarts een zijtak van de Yangtze op brengt en ons diverse steile en of overhangende bergwanden (gorges) laat zien, halverwege komen we aan bij een kleine steiger waar een 30 tal chinees overdekte pramen met buitenboordmotor liggen we stappen daarin over en gaan verder stroomopwaarts, je begrijpt het al het word hier alsmaar smaller waardoor de gorges nog hoger lijken, erg mooi, op een gegeven moment ligt er een oranje boei in het midden van de stroom deze blijkt het draaipunt van onze trip aan te geven waarna we nogmaals alle gorges in omgekeerde volgorde langs zien komen.
Terug in Wushan op de Dragon staat de lunch reeds klaar en wederom is het genieten.
Na de lunch varen we door de Wu gorges en vlak daarna door de Qutang gorge, zeer fraai, de vergelijking met de Gorges du Verdon in Frankrijk gaat wel op alleen zijn deze in China veel groter en het water is bruin/groen in plaats van aquamarijn.

De rest van de middag hebben we zowaar voor onszelf tot rond zessen het speakertje zijn boodschap weer verkondigd, na het eten is het voor mij tijd om terug naar de hut te vluchten want het is karaoke avond, en als ik nou ergens een enorme hekel aan heb dan is het wel..........
weltrusten.

Dag 3 (13-04) start zoals voorgaande en we bereiden ons voor de de 3de trip, deze gaat naar Fengdu Ghost City, want denk je nu als je die naam hoort en aan boord bent van een cruise bent die in feite over diverse overstroomde en verlaten dorpen heen is gevaren?.... juist, dat je de overblijfselen van een dorp of stad gaat zien. Nou, dat is dus niet zo, Ghost City is een Buddha en Tao tempel die het spirituele hiernamaals weergeeft, er zijn dus vele beelden van goed- en kwaadaardige geesten, enigszins teleurgesteld door mijn eigen verwachtingspatroon slenter ik door het tempelcomplex en zie vele gruwelijke taferelen in beelden en tableau's (google naar Fengdu Ghost City afbeeldingen en je begrijpt wat ik bedoel) na een uur hou ik het voor gezien en slenter terug naar beneden.
Terug op het schip is er wat wind opgestoken en het is alweer lunchtijd, we nuttigen de lunch en worden en passant door Jerry erop geattendeerd dat het vanavond de 'captain farewell diner' is. Na de lunch trekken we ons terug in de hut om wat te chillen en te lezen (eten en excursies zijn en blijven vermoeiend), na een uur of 2 beginnen we ons af te vragen waarom we nog steeds stilliggen en in onze fantasie passeren diverse redenen de revue: geen toestemming v/d autoriteiten, te druk, te laag water, te veel stroming of te veel wind, we weten het niet en laten het er maar bij, al met al hebben we een zeer ontspannen middag en worden rond zessen door het speakertje tot de orde geroepen, de captain farewell party, we haasten ons richting diner en zijn zowaar een van de eersten die binnenkomen.
Even later als iedereen aan tafel zit komt de kapitein binnen, klein van postuur en in smetteloos wit uniform, hij geeft een chinese speech en heft het glas, wij heffen, ondanks dat we zijn speech niet begrepen hebben, vrolijk mee en proosten we de tafel rond.
Het diner vangt aan en ditmaal zijn er rond de 30 gerechten op tafel, allen wederom zeer smakelijk.
Aan het einde van het diner komt Jerry bij onze tafel staan en steekt een verhaal in het chinees af, gevolg zijn vele verbaasde blikken bij onze chinese tafelgenoten, direct daarna vertaald hij het volgende voor ons: de kapitein heeft besloten vanwege de forse wind niet meer verder te varen, morgenochtend om 7 uur worden we door een touringcar naar Chongqing gebracht, of we daar bezwaar tegen hebben.
Nu, welk bezwaar kan je tegen een kapiteinsoordeel inbrengen.....?
Dus we gaan akkoord, tafel 2 naast ons, die met een scheef oor hebben meegeluisterd, denken daar heel anders over en er ontstaat een luidruchtige discussie tussen personeel en passagiers, die na een kwartier lang naar elkaar schreeuwen door een oudere man abrupt word gestopt, op dat moment lijkt het alsof er al die dagen lang aan elke tafel een tafeloudste heeft gezeten, die nu bij elkaar aan een lege tafel gaan zitten en de discussie voortzetten, zij het een stuk rustiger.
Ondertussen is een van de crewleden de kapitein gaan halen die in zijn normale kloffie binnenstapt en zich bij de tafeloudstetafel meld, en binnen 1 minuut is de discussie weer zeer luidruchtig en doet iedereen mee (behalve die 2 bleekbekkies uit Holland en de Amerikaanse chinees Stan).
Na een half uur, zonder vertaling, meeluisteren zijn we er wel klaar mee en besluiten naar de hut te gaan en de rugzakken in te pakken want morgen is het vroeg dag.
Zo tegen achten zegt Gea dat ik het eigenlijk niet kan maken om niets van het avondvertier te hebben meegemaakt en overtuigd me om mee te gaan naar de Dragon Crew Show.
De show bestaat uit een aantal zang en dans nummers uitgevoerd door de jongens en meisjes die overdag de kamers doen of in het restaurant bedienen, we erg leuk om te zien, maar mijn god, wat staat het geluid hard, de zwaar overstuurde speakers blijven nog maar net in hun kast hangen.
Daarna ontdek ik de herkomst van de olifanten want onder wederom zeer luide muziek is het polonaise en hossen geblazen, waarbij iedereen zonder uitzondering moet meedoen, voor ongeveer een kwartier lang, en daarmee komt er na een klein uur een vrij direct einde aan de Dragon Crew Show.
We gaan naar terug naar de hut en lezen nog wat alvorens we vrij vroeg gaan slapen.
Omstreeks middennacht word er 2 maal op de deur geklopt en ik word wakker (realiseer me dat we weer varen) en voor ik kan/wil reageren gaat de persoon aan de deur weer weg, even later gaat de telefoon die ik na 4 keer pas opneem (hoopte dat hij vanzelf zou ophouden) Jerry aan de lijn met een warrig verhaal wat hier op neer komt: de passagiers hebben om 12 uur s'avonds hun zin gekregen, we varen weer, en morgen om 11 uur verwachten we aan te komen in Chongqing.
Ik bedank hem (op mijn wel bekende korte wijze die bij mijn wakker worden hoort) en duik terug mijn bed in en zet de wekker uit.
Weltrusten.

Dag 4 (14-04) We worden even voor 8 wakker van de golven die de boeg van het schip maakt en daarna van het speakertje, ontbijt en we varen nog steeds, we blijken al redelijk dicht bij Chongqing te zijn maar vanwege de pittige stroming en drukte is het filevaren en kan het nog wel even duren.
Omstreeks het middaguur nemen we afscheid van onze Chinese vrienden dmv foto's en handdruk en gaan met rugzak op van boord, ik heb een hotel redelijk dicht bij de haven gevonden in de LP en besluit dat we dat voor 1 nacht maar moeten doen.
We vragen de richting naar het hotel aan een Chinees die ons vervolgens naar zijn winkel brengt, bedankt! Terwijl hij uitnodigend in zijn winkel staat te roepen lopen wij verder en vragen hetzelfde aan een jongere Chinees, die weet het wel en binnen 5 minuten staan we voor het hotel, ik besluit de kamer te controleren alvoor we inchecken, het is een redelijke kamer op het eerste gezicht die wel wat naar rook ruikt, maar ja, het is maar 1 nacht, we checken in gooien de zakken op de kamer en gaan Chongqing in voor een lunch, na de lunch gaan we richting centum en met de kabelbaan naar de overzijde van de rivier om daarna weer direct terug te gaan met dezelfde kabelbaan, weer in het centum regelen we een treinticket voor Chengdu en gaan we bij Starbucks, onder het genot van lekkere kofie, online om een hostel te boeken.

Voor we het hotel induiken eten we nog wat pittige kip en groente bij een klein TLbuis tentje (erg lekker) en gaan uiteindelijk naar de kamer, aldaar blijkt mijn keuze qua hotel toch niet de beste te zijn, de kamer stinkt naar een combinatie van oude rook en open riool (nadat de gehele middag het raam heeft open gestaan) en de mede hotel gasten (bijna allemaal chineze zakenlieden) blijken zeer luidruchtig en vinden het vreemd als je daar iets over zegt.
Maar ja, het is maar 1 nacht........
Ik geef Gea een kus en doe mijn oordoppen in.
Weltrusten.