-Noot van de redactie-
Onze excuses voor het late posten van dit blog, we zijn al in New Zealand en Australie staat te trappelen om online te gaan, de hier betrefende redacteur heeft strafpunten en een schop voor z'n luie donder gekregen maar zijn inzending was toch nog wel zo oke dat hij alsnog online mocht....hier komt het.

03/11. Het is zover..... we gaan 3 weken op 'vakantie'..... ja, ik hoor jullie denken.....jullie zijn toch al 8 maanden???... nou, dat ligt toch iets anders, dat reizen is best vermoeiend als je om de 3 tot 5 dagen van slaapplaats wisselt en elke keer het wiel weer opnieuw moet uitvinden.....waar gaan we eten?, waar is de goedkope supermarkt?, waar is de bank met ATM die ook nog werkt?, hoe en waar regelen we transport naar de volgende plek of stad?, Enzovoort.....dus ja, wij zijn toe aan een vakantie van 3 weken niets doen en niets regelen.
O ja, voor ik het vergeet, Takko, huisgenoot van me, gefeliciteerd jongen met je 25ste !!!!!!!

Alles begint deze middag met het vertrek van vlucht SQ 0946 van Singapore Airlines naar Ngurah Rai airport nabij Denpasar, Bali. het vliegtuig vertrekt om 16:30, precies op tijd.
Tijdens de vlucht van 2,5 uur, met privé tv en dus eigen keuze filmpje, word een lekker wijntje en koud biertje geserveerd bij een lekkere Indische maaltijd, SA is en blijft een prettige carrier.
Eenmaal op Bali begint het ritueel van door de douane geraken weer, eerst een visum halen/kopen voor 25 US dollar, dan naar de douane voor stempels en als laatste de bagage door de scanner, tijdens dat laatste blijft, om onduidelijke reden, de Mickey Mouse rolkoffer met bibliotheek daar staan.
Terwijl wij naar buiten lopen naar het busje van het resort waarmee we worden opgehaald realiseer ik me de vermissing en in lichte paniek ren ik, in tegengestelde en dus verkeerde richting, weer naar binnen, in het Engels excuses roepend tegen de mannen in uniform, om onze achtergelaten telg op te halen.
Ik ren langs scanner en stempelaars tot het punt waar je 25 dollar voor een visum afhandig wordt gemaakt, maar geen MM koffer, gefrustreerd loop ik terug richting uitgang en kijk uit naar 'Missing Luggage' als ik Gea zwaaiend bij de scannermannen zie staan.
Mickey Mouse is terug bij Mama.....gelukkig.
Na dit half uurtje vertraging stappen we in het luxe Hyundai busje, met donkerbruin leren bekleding en prettig koude airconditioning, op weg naar het Ramada resort.
De tocht naar het Ramada Benoa Resort vlak bij Nusa Dua voert langs vele kleine winkels, restaurants en grote resorts en geeft in dit half duister een mooi beeld van Bali.
Na een half uurtje rijden komen we aan bij Ramada, het eerste gezicht geeft aan dat dit wel 4 sterren waard is, en na de incheckprocedure en uitleg van wat ons de komende dagen te wachten staat worden we naar een prachtige kamer, nummer 341 op jawel de 3de etage, gebracht.
Aldaar zien we voor het eerst sinds 8 maanden weer Nederlandse tv, Nieuwsuur en Pauw en Witteman op BVN, en na een kwartiertje val je daarbij, zoals gewoonlijk, lekker in slaap.
De volgende 5 dagen zal ik het kort houden en alleen in highlights weergeven: Lui opstaan; Enorm ontbijt om 10 uur; Alle rugzakken schoon gemaakt; Ligbedje aan zwembad of strand; Lunch in klein rural Balinees restaurantje in het dorpje; In de middag een kopje thee op de kamer; Vis bbq met Balinese danseressen; Luxe diner in Tao; En last but not least: 's avonds rum cola op de kamer.
Al met al 5 dagen genieten en relaxen.

Maandag 08/11 nemen we afscheid van het luxe leven in Ramada Benoa en gaan terug naar de backpackersmode, met het busje van Ramada (gratis) laten we ons afzetten bij een taxistandplaats in de buurt van het vliegveld om een taxi te nemen naar de Batubulan terminal in Denpasar om daar volgens plan de bemo (lokale minibus) naar Ubud te nemen.
Tijdens de taxirit naar Batubulan wordt ons duidelijk dat er het een en ander verandert is op bemo gebied, na de massale introductie van de scooter (er rijden er hier inderdaad honderden zoniet duizenden) is de bemo aan zijn teruggang begonnen en vind je er steeds minder, de frequentie waarmee de bemo's naar Ubud rijden is dus ook teruggelopen en bij aankomst op de terminal word duidelijk dat we beter in de taxi kunnen blijven zitten, we starten opnieuw de onderhandelingen en komen overeen dat de chauffeur voor 130.000 roepia (iets meer dan 10 euro) naar Ubud doorrijdt.
Eenmaal in Ubud checken we voor 2 dagen in bij Nick's Homestay
Ubud, dé crea stad met kunstenaars en excentrieken, dat zal het ooit wel geweest zijn maar heden ten dage is daar weinig van terug te vinden, nu vind je in de straten, waar ooit de hippies rond huppelden en de kunstenaars ongevraagd portretten van je maakte, enkel nog maar shopjes die ieder hetzelfde verkopen met zo her en der een restaurant.
Zoals bijna overal in Zuid-Oost Azië is ook hier het 'authentieke' verdwenen en heeft de commercie hard toegeslagen.
Gelukkig zijn er ook leuke dingen in Ubud, zoals boeken ruilen, lekker eten in diverse restaurants van goedkope warungs tot duurdere trendy chillout places en een georganiseerde fietstocht vanaf een van de vulkanen die Bali rijk is terug naar Ubud.
Om met het laatste te beginnen: om half 8 worden we opgepikt door een busje, na een aantal stops zit de bus vol en gaan we met z'n negenen de vulkaan op, eerst bezoeken we een koffieplantage die Luwak koffie produceert, aka catshitcoffee.....daarna krijgen we een eenvoudig maar lekker ontbijtje en krijgen van de gids allemaal een mountainbike en een fietshelm uitgereikt en dan ga je op de fiets weer naar beneden....schitterende tocht langs compound (zo heet een woongemeenschap op Bali) en rijstvelden, jungle en tempels.
Rond 2 uur zijn we weer beneden en genieten dan van een zeer uitgebreid buffet, erg lekker, met knoflookpinda's en sateh vooraf, daarna nog een half uurtje in de bus en we zijn terug in Ubud.
De volgende dag hebben we de smaak te pakken en huren voor 2 dagen een scooter om meer van het eiland te zien, dag 1 zien we de Tanah Lot tempel aan de kust en verdwalen maar 5 maal, Bali is een eiland zonder verkeersborden maar met bewoners die spontaan met de auto stoppen om te informeren waar je naar toe wil en aanwijzingen te geven.
Dag 2 willen we naar Lovina beach maar dat blijkt toch iets te ver, wel vele prachtige vergezichten en aangehouden door de politie, doordat ik geen motorrijbewijs heb en de scooter een 125 cc is hebben we de agent met 40.000 rp moeten omkopen...maar toch, geweldige dag.
13/11 vertrekken we vanuit Ubud naar Padangbai en nemen daar de fastboat naar Gili, Lombok. De Indonesiërs nemen de term 'fastboat' serieus: 5 buitenboord motoren van elk 225 pk, dat is dus 1125 pk.......en daarmee ben je dus inderdaad binnen 2 uur op Gili Trawagan, de grootste van de 3 Gili Islands.
Daarna kost het nog eens 40.000 rp en 15 minuten om met een 'local' boot op een van de andere eilanden te komen, Gili Air in ons geval.
Daar aangekomen gaan we om de beurt ieder een kant op om een leuke plek te vinden, Gea gaat eerst linksaf en komt na een half uur terug, links is niks: te duur, geen strand, niet kunnen zwemmen enzovoort dus ga ik rechtsaf en na drie kwartier ben ik weer terug en heb 1 plek gevonden die wel kan, maar het is zo warm dat we beter aan doen om een donkeycar te nemen, een heus paard en wagen ensemble, compleet met Lombokse donkeycar menner.

De plek heet Gusung Indah en heeft behalve leuke cottages en een aantal heerlijke chillout banken aan zee ook nog een eenvoudige doch heerlijke keuken die ook nog goed betaalbaar is en royale porties serveert, kan niet meer stuk....
En wat doe je dan al die tijd op zo'n tropisch warm eiland??.. nu, eigenlijk weinig, beetje wandelen, stukje snorkelen, hapje eten en een slokje drinken en voor de rest van de dag alleen maar een goed boek....Heerlijk.
Na 8 dagen houden we dit paradijsje voor gezien..... om de eenvoudige reden dat dit paradijsje geen geldautomaten heeft en wij door ons roepies heen zijn, we worden dus eigenlijk gedwongen om te vertrekken.
Maar geen nood, we hebben een retourticket voor de boot dus na ongeveer 4 uurtjes staan we voor een ATM in Padangbai en kunnen we verder, naar Candidasa, een klein half uurtje noord met de bus, een plaats aan de kust die ooit zeer populair bij de toeristen was. Waarom nu niet meer vraag je je af: omdat voor de bouw van de diverse hotels zand en cement zijn gebruikt, dat lijkt zeer normaal, behalve dat ze voor het zand het strand hebben weggegraven.
Dus je bouwt mooie luxe hotels voor je gasten en haalt tegelijkertijd het strand weg....slim hé.
Maar verder is Candidasa een heel aardig plaatsje met een heerlijke openlucht soort van foodcourt, diverse eettentjes bij elkaar, je bestelt overal iets en laat het je smaken....briljant.
Als afsluiting van Bali doen we ook hier nog een dagje brommer en bekijken nog een flink stuk eiland.
Op de 24ste nemen we om 14.45 bus naar Ngurah Rai airport, betalen de 300.000 roepie departure tax....fijn bedankt en tot ziens en wachten op Quantas vlucht 0270 (uitgevoerd door Jet Star) die om 22.10 moet vertrekken, helaas word dat 24.00 doordat.......juist, dat weet je niet, en daar blijven ze hier altijd wazig over..........Op naar Down Under, back to the 1st world.