De dag hiervoor zijn we met een toyota busje richting de grens met Laos gegaan, tijdens deze rit (met kleine omweg vanwege vergeten rugzak) ontmoeten we de Brabantse Servia die met haar net gearriveerde vriend Florian ook op weg zijn naar Luang Prabang, een gezellig stel met wie we langer zullen optrekken, maar eerst overnachten we in Chiang Khong waar we trakteren op een rondje bier vanwege de gemaakte omweg.
De dag daarop regelen we eerst (op Laotiaanse wijze = langzaam) een visum om vervolgens in de boot te stappen voor de 2 daagse tocht via Pakbeng naar Luang Prabang over de Mekong.
Wat kunnen we over de tocht zeggen: vele schitterende uitzichten met groen , af en toe een dorpje op een van de oevers met zwaaiende kindjes en nog meer groen, even een kaartje leggen met Servia en Florian en nog meer groen en bergen, nog een stukje boek gelezen en wat gegeten en meer karstachtige bergen en groen en dan plots een grotere plaats: Luang Prabang.
Met z'n zevenen (Kim en Huub hebben zich ook bij ons aangesloten) gaan we op zoek naar een hostel, dat blijkt na een tijdje toch wat moeilijk te worden dus we splitten op en gaan alleen verder om even later onderdak te vinden bij Villa Aphay.
Vlak bij Aphay hebben we een zeer ontspannen restaurant gezien waar we na inchecken naar toe gaan voor een drankje, Utopia heet het en bestaat voor het grootste deel uit ligplaatsen aan tafel......Chillen!!!
Utopia blijkt ook een lekkere kaart te hebben en wifi dus de rest van de avond liggen we daar en krijgen van een groep NLers de tip voor de volgende dag: de waterval van Kuang Si.
3 keer raden waar we de volgende dag naar toe zijn gegaan, juist, de waterval, en die was indrukwekkend prachtig, lekker geluncht in de rivier en uitgegleden in de modder en in het sproeiwater van de fall gestaan.....en kaartjes voor de bus naar Vang Vieng geregeld, al met al een lekker dagje uit.

De dag daarop is Hilde al vroeg op om de plaatselijke monniken te voeren (Ja, die moeten ook eten) en in de loop van de ochtend zien we elkaar weer en bezoeken de, volgens vele, mooiste tempel van Luang Prabang, Wat Xieng Thong.
Rond de middag nuttigen we een lunch in een klein restaurantje langs de Mekong wat (vanwege spontane mosoonbui) uitloopt op langdurige toepsessie.
Daarna zwerven we over het terrein van het royal palace (we zijn te laat om daar nog naar binnen te gaan maar hebben wel de koninklijke Ford Edsel in de garage zien staan) en eindigen de dag rond half 5 in Utopia, waar ik met Servia heb afgesproken voor een photoshoples.
Zo rond 7 of 8 (te laat voor de les vanwege overvloedige regenval) arriveert de rest hongerig in Utopia, waar we nog even napraten voor we (morgen vroeg weer op) naar bed gaan.
06-08 Al 4 dagen in Laos en we gaan alweer op weg naar de volgende plaats: Vang Vieng, met de bus van 8 uur waar we volgens de tickets plaatsen voorin de bus zouden hebben.
Daar aangekomen blijkt die bus niet te gaan?? maar wel een andere waar we plekken achterin (als je ergens niet wil zitten is het achterin) krijgen toegewezen, wij protesteren maar de regelaar heeft geen andere optie, ik druk mij ietwat duidelijker uit en we krijgen nu plek in een bejaarde stadsbus zonder airco waar net een scooter op het dak word getrokken en die om half 9 zal vertrekken.
Gefrustreerd zitten we te mokken en wachten op vertrek.
Terwijl Hilde het mokkende stel uit de weg is gegaan en een rondje is gaan wandelen stuit ze op Servia en Florian die in een luxe bijna lege bus op hun vertrek (9 uur) naar Vang Vieng wachten.
Na enige info blijkt dat wij ook met die bus meekunnen dus 10 minuten later zit de club weer bij elkaar....gezellig!!!
De reis naar Vang Vieng is bochtig maar prachtig en rond 3 uur arriveren we in het plaatsje aan de rivier.
We checken met z'n allen in bij een nogal prijzig hotel met een prachtig uitzicht op de rivier en gaan op zoek naar een hap eten.
We komen terecht in een tentje aan de rivier waar getubed wordt. Nu niet meer uiteraard, het is donker, maar overdag laten jeugdige toeristen zich in een overmaatse binnenband de rivier afzakken, daar allerlei kroegjes aan het water bezoekend, en over het algemeen vrij dronken worden.
Gek genoeg besluiten we het morgen ook te gaan doen. Het klinkt geinig!
De volgende morgen verkassen we eerst naar een iets goedkoper bed in Vilayvong GH, en laten Roger helaas zeer grieperig achter. Zonder Roger, met Florian en Servia, gaan we op zoek naar een binnenband.
Het is nog even een toestand, doen we een zwemvest om, hoe nemen we geld mee, maar uiteindelijk liggen we met z'n vieren in de redelijk snelstromende rivier. Na 10 meter is de eerste kroeg al in zicht en met een dreunende beat worden we uitgenodigd om nu al uit het water te komen maar we liggen er net in! We nemen de volgende wel! Het blijkt nog niet zo makkelijk om de wal te bereiken. Je wordt bekogeld met een waterfles aan een touw en dan is het de bedoeling dat je zo binnengehaald wordt. Het valt niet mee om tegen de stroming in het touw vast te houden en jezelf op de kant te trekken. Uiteindelijk lukt het toch, en al giechelend beginnen we aan de eerste 'bucket', letterlijk een emmertje sterke drank met een beetje fris en 4 rietjes. De tweede kroeg bereiken gaat al iets soepeler, hoewel Hilde nog bijna vast komt te zitten tussen 2 kano's en Servia en Gea in een bossie blijven hangen. We liggen in een deuk! In een van de volgende kroegen krijgen we bij een 'bucket' gratis kip met rijst, of een joint. We gaan maar voor de kip, helaas is de vrouw des kroeges nog niet aanwezig en worden we afgescheept met een zak chips! We tuben nog een stukkie en krijgen de smaak toch wel te pakken. We worden omringt met prachtige natuur, karstgebergte en groene oevers. Het is super!
Later die avond gaan we nog samen een hapje eten, Roger is gelukkig ook weer van de partij, zij het snotterend.
De volgende morgen gaan we al weer met de bus naar Vientiane, de hoofdstad van Laos.
De rit naar Vientiane vindt plaats in een redelijk luxe minivan met leren interieur, Hilde gaat voorin zitten en wij op de eerste rij, achter ons zitten 3 jonge Engelstalig backpackers die, waarschijnlijk door overmatig drankgebruik, geen contact wensen.
Het is half 2 als we in de hoofdstad Vientiane aankomen en het is snikheet.
We wandelen richting de rivier door een wijk waar veel hostels zitten en kloppen aan bij de eerste, deze kan niet meer aanbieden dan een 2 persoons op de bovenste etage (snikheet vanwege plat dak en geen AC) en een dorm voor Hilde, dat is dus geen optie.
Ik blijf met de bagage achter en de dames gaan op zoek naar een betere slaapplaats, na een half uurtje komen zij terug met een 3 persoons dorm in Mixay GH, goeie kamer met een goed bed.
We besluiten deze dag met een herbal sauna, Laos style, nabij de Wat Sok Pa Luang, wat neerkomt op een houtvuur stoomsauna en een stevige knijpmassage...Heerlijk.
Na een heerlijke avondhap (op plastic stoeltjes aan de rivier) willen we rond 11 uur gaan slapen. Daar komt alleen weinig van omdat we een buurman blijken te hebben die ervan houdt om 's avonds laat soaps te kijken met het geluid op orkaansterkte, dus ik trek mijn kleren weer aan en ga op onderzoek, na een paar vragen beneden blijk ik bij het hotel aan de overzijde van de straat te moeten zijn , die kunnen naar de kamer bellen en vragen of het rustiger kan.
Terwijl ik op straat sta te wachten op stilte stopt er een schaars geklede jongedame op een brommer en kom ik tot de conclusie (details doe ik niet online) dat we in een buurt van lichte zeden slapen.
Met rode koontjes keer ik terug naar de kamer en vraag of de geluidssterkte is afgenomen en duik vervolgens mijn bed in voor een mooie droom.
De volgende dag, alvorens we om 3 uur de bus naar Pattaya nemen, bezoeken we nog wat tempels en het Patuxai monument (Arc de Triomphe van Laos) in Vientiane.

Als we om kwart voor 3 klaar staan om naar de bus te gaan komen Servia en Florian, die 1 dag later uit Vang Vieng zijn vertrokken, langs het hotel wandelen....toeval, lot, maar wel gezellig, we babbelen snel bij en.....'doei'.
De 1ste bus brengt ons naar de grens (Freedom bridge) met Thailand en dan door naar Udon Thani, daar stappen we na een half uur en een bakkie rijst in de nachtbus die rechtstreeks naar Pattaya rijd.
's Nachts net na 12 uur op de 10de, bij de plasstop, verrassen we Hilde met een klein verjaarscadeau (zij dacht dat we het vergeten waren) en een rap en gedempt 'Happy birthday' helaas zonder toost want drankverkoop is na 12 uur 's avonds verboden in Thailand.

Om 6 uur in de ochtend worden we, op het eerste gezicht, midden op straat uit de bus gezet, niemand in de bus spreekt er goed Engels en het waarom wordt ons niet duidelijk.
Eenmaal op straat vragen we naar het busstation voor de bus naar Trat (de havenplaats vanwaar de boot naar Kho Chang gaat) en er word naar het einde van de weg gewezen, de volgende wijst in dezelfde richting en dan links, en de daarop volgende zegt dat we aan de overkant een taxi moeten nemen in wederom dezelfde richting, het word een taxi.
Bij het busstation aangekomen op zoek naar tickets, er word vreemd gekeken en het word ons duidelijk: de bus naar Trat stopt op de hoofdstraat.......juist, dat was de reden dat we er daar werden uitgezet.
We lopen enigszins geïrriteerd terug naar de kruising en wachten op wat er komen gaat.
Hilde vraagt het nogmaals aan een taxi en die dropt ons 200 meter verder bij een aantal brommertaxi's, deze willen de juiste bus wel voor ons aanhouden.
15 minuten later stappen we, na een uur oponthoud, in de bus naar Trat.
In Trat wederom toestanden: we willen een taxi naar de ferryhaven nemen maar de baasjes/regelaars (je komt ze overal weer tegen) vragen teveel geld dus we wandelen tot 100 meter buiten het busstation als dezelfde taxi naast ons stopt en ons wel voor ons bedrag wil meenemen.
In de haven aangekomen roept iedereeen om te haasten want de boot vertrekt bijna, rap kopen we kaartjes en rennen de boot op.

We zijn back on the Thai islands. Ko Chang. De ferrytrip is kort en we komen aan op een klein groen heuvelachtig eilandje. Er is geen taxi in zicht. Gelukkig worden we uitgenodigd door een kale Zweed om mee te rijden en we stappen achter in een pick-up naar White Sand Beach. Het blijkt niet zo druk te zijn als we dachten, en we vinden een hippie achtig onderkomen voor erg weinig.
We knappen onszelf een beetje op, en gaan Hilde's verjaardag vieren. We gaan eten bij een tl-tentje met plastic stoelen, die volgens onze hospita het lekkerste eten van White Sand Beach heeft.
We worden zeer plezierig bediend door een Lady-boy, en aan het eind van het diner komen alle obers als verrassing Happy Birthday zingen rond onze tafel en Hilde mag een kaarsje uitblazen. Hilarisch! (zie video)
We zitten al bomvol, maar moeten nog die cake eten van de kaarsjes, we kunnen haast niet meer, maar krijgen het toch grotendeels voor elkaar.

We drinken na afloop nog een cocktail op het strand, Roger valt in slaap op een houten ligbed, en Hilde en ik sluiten de avond gezellig af.
De volgende dagen relaxen wat aan het strand. Af en toe valt er een buitje, maar over het algemeen is het wel lekker toeven.
Hilde en ik doen een olifantenuitje als verjaardagscadeautje. We mogen ze in bad doen, en Hilde wordt uitgenodigd om op zijn nek te klimmen als we terug naar de kraal gaan. Geweldige ervaring, zo op zo'n olifant te zitten! Daarna gaan we met ze door de jungle en zitten in een bakkie boven op de grootste olifant van het stel. We voeren de olifant oreo-koekjes, en ik mag ook nog een stukkie op z'n nek. We nemen 300 foto's en eindigen met ze te belonen met kleine banaantjes. Wat een supertrip.
De volgende morgen doen we met z'n 3-en een yoga klasje op het strand. Onze juf is streng maar het zand geeft een extra dimensie aan de zonnegroet! Zwemmen in de zee na een yogasessie is ook onovertroffen. We eten in Thor, een eettentje van een Gay Thai die we in Vang Vieng hebben ontmoet. Zijn broer, Mao is zo mogelijk nog gay-er, en geeft ons tips what to do in Bangkok. We eten goddelijke curry en drinken spy coolers, een lichte lambrusco die wegdrinkt als limonade, erg gevaarlijk!
De dag daarop doen we een snorkeltripje en snorkelen 4 eilandjes af. Het is prachtig! We laten ons op de terugweg afzetten bij een strandje verderop en eten geweldig bij de Blue Lagoon.
Dan is het al weer de laatste dag, we doen nog een yoga klasje (zonder Roger deze keer) en bij de neckstand lopen onze neuzen vol met zand. We spoelen het weer af in de zee, en gaan op stap naar de waterval. Het is 12 augustus, een nationale feestdag, de koningin is jarig. Hadden we al verteld dat de koning en koningin een soort goden zijn in Thailand? Zeg niks vervelends over het koningshuis, je kunt er de gevangenis voor in gaan! Maar omdat het Koninginnedag is, is de toegang gratis, en we genieten van de mooie natuur in het midden van het eiland. Het blijkt dat er ook nog een gratis fishmassage-vijvertje is, zomaar aan de kant van de waterval. Roger stopt er ook 1 teen in, maar moet helaas na 2 seconden afhaken wegens vishap-angst :(R. Op de terugweg bezoeken we nog een berenopvangcentrum. Dan moeten we de rugzakken al weer inpakken voor morgen, onze busreis naar Bangkok. Daar arriveren we de volgende middag en we slapen weer in hetzelfde guesthouse. We kopen nog wat studentenkaarten op Khao San Road (voor China, hebben we geleerd van onze Israëlische vrienden). Als we gaan eten in een bomvol restaurant, blijkt dat het wel erg lang te duren voordat we ons eten krijgen. Na voorzichtig informeren bij de ober blijkt: we hebben helemaal nog niet besteld!
Tja, dan kan het lang duren! Na een kwartiertje staat toch ons eten op tafel en we toosten op deze bijzonder fijne vakantie-maand met zijn 3-en.
De volgende morgen om 5 uur zwaaien we Hilde uit die in een busje stapt op weg naar het vliegveld, terug naar Nederland, tot over 6 maanden! We vonden het geweldig om je er bij te hebben!